شرح سوره مبارکه فجر جلسه۷

َعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

📘صحبت دربارهٔ‌ سورهٔ مبارکه‌ فجر بود. انتهای این سورهٔ مبارکه دربارهٔ‌ «نفس مطمئنه» است.
دیشب مقداری دربارهٔ‌ موضوع «نفس مطمئنه» صحبت کردیم و ادامه‌اش ماند برای امشب و ان‌شاءالله دو، سه شب آینده.

عزیزان دقت کنید برگزاری مجلس به‌عنوان روضه، بسیار خوب و نجات‌بخش است ولی آن‌چه که حضرت سیدالشهداء و آقا امام زمان علیهما‌السّلام از ما توقع دارند این است که نفس ما به تربیت اهل بیت علیهم‌السّلام تربیت شود.

خوب دقت کنید! خدا یک بچه‌ای به شما می‌دهد. مهم‌ترین آرزوی پدر و مادر، تربیت این بچه و صالح‌شدن این فرزند است.
همان‌طوری که خدا جسم یک کودک را به پدر و مادر می‌دهد؛ روح او را به ائمه اطهار علیهم‌السّلام می‌دهد.

🖋شیعه و سنی همه نقل کرده‌اند که رسول خدا صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم فرمودند:

✨”اَنَا وَ عَلِيٌّ اَبَوَا هَذِهِ الْاُمَّه؛
: من و علی دو پدرِ این امت هستیم”.

ائمه همه این‌طور هستند و از لحاظ روحی برای انسان، ملائکه و اجنه پدر و مادر هستند.
سه گروه باشعور و متفکر داریم:
ملائکه، انسان و جن.
حالا بماند که این‌ها با هم تفاوت‌هایی دارند ولی هر سه گروه، موجوداتِ باشعور و متفکر و دانش‌پذیری هستند.

💎خداوند متعال، روح ما را که خلق کرده، مثل یک کودکی می‌دهد دست والدین روحی ما.
ما در روایات داریم والدین دوگونه هستند حالا سه‌گونه است که آن، یک بحث جدایی است.
تو سه تا پدر داری:
🔅پدری که تو را متولد کرده.
🔅پدری که به تو علم یاد می‌دهد البته نه هر علمی. علمی که انسان، انسان شود.
🔅پدری که به تو همسر می‌دهد.

حالا این جداست.
این‌که می‌گویم والدین دوگونه هستند؛ از یک بعدِ دیگر است و آن، والدین جسمی و والدین روحی هستند.
🔅والدین جسمی، همان است که ما از او متولد می‌شویم.
🔅والدین روحی، ائمه‌ اطهار علیهم‌السّلام هستند.

والدینِ جسمی، ما را از بسته شدن نطفه تا تولد، از تولد تا پانزده، شانزده سالگی یا بیست سالگی، تحت نظر می‌گیرند، مراقبت می‌کنند، محبت می‌کنند، منافع به طرف ما جلب می‌کنند و ضررها را از ما دور می‌کنند.

اما از لحاظ روحی، خداوند، انسانی را تحویل والدین روحی می‌دهد که ایمان بیاورد.

🖋ایمان آوردن فکر نکنید یک چیز تعصبی، مخصوصِ ما مسلمان‌ها است. نه هر انسانی که عقل و شعوری داشته باشد، باید به پروردگار عالم ایمان بیاورد. یعنی انسانیت و معرفت داشته باشد.
نمی‌شود انسان چشم باز کند، عقل و شعور هم داشته باشد، بعد بگوید: خدایی وجود ندارد و ما باید بخوریم و بخوابیم و یک لذایذی ببریم و بعد از یک مدتی هم برویم داخل قبر و تمام بشود و برود.

✍️این حدّ شناخت، یک مرگ است برای روح انسان. یعنی یک انسانی که شناختش به خودش و عالَم به این صورت باشد؛ این شخصِ مرده‌ای است و در حدّ و زندگی حیوانی دارد فکر می‌کند. شاید هم از حیوانات عقب‌تر باشد.

قرآن می‌فرماید: عقب‌تر است.
چون حیوانات، کامپیوترِِ مغزِ انسان را ندارند. به اندازه‌ای که چشم‌شان می‌بیند حس می‌کنند.

🔷مثلاً یک حیوان، از خیابان می‌خواهد رد شود؛ ماشین را می‌بیند ولی این که این ماشین پژو است یا ماشین دیگری است یا این‌که چه کارخانه‌ای این را می‌سازد یا این‌که یک عده کارگر در کارخانه هستند، مال کدام شرکت است، چقدر سهام دارد، از کجا وارد شده. دیگر هیچ چیز نمی‌داند.
یعنی شما ممکن است، هزار چیز در مورد این ماشین بدانید ولی این گربه‌ای که ماشین را می‌بیند، فقط این ماشین را می‌بیند که دارد عبور می‌کند یا پرهیز می‌کند نمی‌رود زیرش.
گاهی هم می‌رود زیر ماشین چون اطلاعاتش کم است. سرعتش را تشخیص نمی‌دهد، می‌رود زیر ماشین. ما شخیص می‌دهیم، صبر می‌کنیم ولی او تشخیص نمی‌دهد.

🔷زندگی حیوانی یک زندگی ظاهری و سطحی است. اگر ما از زندگی حیوانی فراتر نرویم؛ به‌ظاهر انسان هستیم ولی در واقع حیوانِ دو‌پایی هستیم که تازه باید خیلی خدا را شکر کنیم که آزار به کسی نداریم که معمولاً این‌طور هم نیست.
وقتی انسان خدا را درست نشناسد، نمایندگان پروردگار عالم را نشناسد، پیامبری که خدا فرستاده را نشناسد، یک ولی و سرپرستی از جانب خدا برای خودش نشناسد؛

✨”اَللّهُمَّ عَرِّفْني حُجَّتَك، فَاِنَّكَ اِنُ لَمْ تُعَرِّفْني حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ ديني”

این‌ها عقلی است که دارم می‌گویم. یک‌وقت فکر نکنید ما چون شیعه و مسلمان هستیم و منبر و امام حسین علیه‌السّلام داریم؛ تعصبی داریم می‌گوییم.
این‌ها کاملاً عقلی و پایه‌ای است که من دارم می‌گویم. یعنی اگر یک غیر مسلمان، این‌جا نشسته باشد و نخواهد تعصب به خرج دهد، مطالب کاملاً قابل پذیرش است.

💠نمی‌شود انسان، شعوری داشته باشد بعد چشم روی هم چیز ببندد. نه درست متوجه خدا شود، نه پیامبری را قبول داشته باشد. آخر مگر چنین چیزی می‌شود!
خداوند تمام این کره زمین و منظومه شمسی، ستارگان و آسمان و زمین را بسیج کرده برای یک زندگی آرام و راحتی که شما داشته باشید.
تا جایی که اگر نیاز به بوی خوش داشته باشید، یک گل را بو کنید و لذت ببرید. تا جایی که می‌خواهید چشم‌تان لذت ببرد، به یک گلی نگاه کنید لذت ببرید. یعنی از این چیزِ ظریف و لطیف بگیرید تا بزرگترین نیازها.

🌐تمام حیوانات، بسیج شدند برای این‌که شما راحت زندگی کنید. آیا اگر این حیوانات، رامِ انسان نباشند می‌توانید زندگی کنید؟
اسب، شتر و بقیه حیوانات، اگر رام نباشند، انسان را از بین می‌برند. همه این‌ها بسیج شدند برای راحتی من و شما بعد ما در عمل بگوییم: ما هم مثل این‌ها هستیم بلکه از این‌ها عقب‌تر هستیم.
آن‌ها شعور ندارند ولی ما شعور داریم. حالا این شعور را تعطیل کنیم و کاری نداشته باشیم که خدا با ما کاری دارد یا نه؟!

🌀ای خدایی که هر لحظه میلیاردها رحمت داری به من نازل می‌کنی کاری هم با من داری؟
یا همین‌طوری من را خلق کردی و به حال خودم رها کردی؟
مثل یک حیوان. او در بیابان می‌چرد حالا باز او علف می‌خورد. من دیگر هیچ چیز نفهمم و پول مردم را بخورم و همه‌کار بکنم بعد هم بگویم: من انسان هستم.
این که نمی‌شود! خودِ انسان، خطّ بطلان بر این مسائل می‌کشد.

پس وقتی خدا را می‌شناسی، خدا می‌گوید: حالا تو مال من هستی.

✨«اللَّهُ وَلِيُّ الَّذينَ آمَنوا» (بقره/۲۵۷)

کسی که خدا را می‌شناسد و قلبش باز می‌شود و پذیرش می‌کند و ایمان به خدا می‌آورد؛ خدا می‌گوید: “من سرپرست تو هستم”.

💎عالِم سرپرست جاهل است، این عقلی است.
بچه جاهل است، پدر و مادر عالم هستند. پدر و مادر سرپرست بچه می‌شوند.
فرض کنید اصلأ من یک مجتهد باشم ولی آدرسی را در این شهر نمی‌دانم. شما به اندازه‌ای که آدرس را به من یاد بدهید و من را به آن مقصد برسانید؛ عالم هستید و من از آن آدرس، جاهل هستم دیگر.
این‌جا من دیگر اظهارنظر نمی‌کنم و دستم را می‌دهم دست شما. شما می‌گویید: دنبال سر من بیا. من هم می‌روم.

✨”أَنْتَ الْعَالِمُ وَأَنَا الْجَاهِلُ؛
خدایا! تو عالمی و من جاهل هستم”.

خدا ما را خلق کرده، ما هیچ چیز نمی‌دانستیم و الآن هم نمی‌دانیم. خدا باید سرپرستی ما را به عهده بگیرد و به عهده گرفته.
می‌فرماید: «تو به من ایمان بیاور، من را باور کن، من را بپذیر، تصمیم بگیر که از من اطاعت کنی؛ من سرپرست تو می‌شوم».

💎بعد برای این‌که ما خدا را به ظاهر نمی‌بینیم؛ خدا یک موجودی مثل خودمان را آفریده و تمام علم و صفات خودش را در او ذخیره و منعکس کرده. اسم او می‌شود پیامبر خدا یا جانشینِ معصومِ پیامبر خدا. می‌شود حجت‌ خدا.

✨”اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي؛
: خدایا! حجتت را بر من بشناسان. اگر حجتت را به من نشناسانی، من گمراه و سرگردان هستم”.

این هم نه برای این‌که بگوییم مال چهارده قرن پیش است. نه، الآن باید این‌طور باشد.
الآن من باید ولیّ‌ای از جانب خدا بر روی سرِ خودم داشته باشم. من الآن دنیا آمدم، ۱۴۰۰ سال پیش که به دنیا نیامدم.
۱۴۰۰ سال پیش حجت‌ خدا، پیامبر اکرم بود، امیرالمؤمنین علیه‌السّلام بود.

🔷الآن حجتی از جانب خدا باید دستش روی سر من باشد همین الآن. یعنی یک لحظه هم نباید دیر ‌شود. همین الآن انسان باید حجت خدا را بشناسد و بیفتد در مسیر شناختن حجت‌ خدا.
نگوید: این‌که ضرورتی ندارد. حالا ما درس‌های مدرسه‌مان را بخوانیم، دیپلم‌مان را بگیریم، لیسانس‌مان را بگیریم.
این، یک تفکرِ خیلی جاهلانه‌ای است.

✨”مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة”

بعضی‌هایش هم «مَاتَ» ندارد.

✨”من لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة”

یعنی وقتی که انسان، حجت خدا را نشناسد؛ یک شخصِ زنده‌ای نیست، مرده است. قلبش زنده نیست. قلبش فقط در پول و خوردن و خوابیدن زنده است.

وقتی انسان قلبش را باز کرد و گفت: خدایا! من را تربیت کن، من را بساز. جسم من را ساختی، روحم چی؟
روحم را چه‌کار می‌خواهی بکنی؟
من باید انسان باشم. آیا من صفات انسانی دارم؟

🌐همین‌طوری که آدم، انسان نمی‌شود. همین‌طوری که رها می‌کنیم، یک آدمِ بی‌تربیت، بار می‌آییم. عجله داریم، عجله‌مان را درست نمی‌کنیم. حسود هستیم، حسادتمان را درست نمی‌کنیم. تکبر داریم، تکبرمان را درست نمی‌کنیم.
این‌ها همه ریشه در «جهل» دارد. صفات بد ریشه در جهل دارد. چون نمی‌دانم، «تکبر» می‌کنم. چون نمی‌دانم، «حسادت» می‌کنم. چون نمی‌دانم، «لجاجت» می‌کنم.
اما اگر تربیت شوم و نفسِ من، نفس تربیت‌شده‌ای باشد و رشد کند، دیگر حسادت نمی‌کنم.

🌀بعضی‌ها می‌گویند: خدا ما را این‌طور آفریده. من نمی‌توانم طرف مقابلم را ببینم.
خب تو تربیت نشدی که نمی‌توانی طرفِ مقابلت را ببینی.
پیامبران که همه از جانب خدا هستند، با هم اختلاف نمی‌کنند چون حسادت ندارند.
دو تا انسانِ صالح چرا همدیگر را نتوانند ببینند؟!
خدا خلقتش وسعت دارد. آن‌قدر زمین دارد. تو برو سرِ زمینی که خدا به تو داده، من هم می‌روم سرِ زمینی که خدا به من داده. چرا من نباید تو را ببینم که تلاش کردی از من جلو بزنی. در ورزش، تو قهرمان شوی و من نفر دوم شوم یا اصلاً برنده نشوم.
می‌گوید: خب، به‌خاطر این‌که من تربیت نشدم، نمی‌توانم طرف مقابلم را ببینم.
خب خودت را تربیت کن!
می‌گوید: من تحمل ندارم، من صبر ندارم، من طاقت ندارم.
خب روی خودت کار کن. نفست را پُرطاقت کن.

💠ما آمده‌ایم به ورزشگاهِ بزرگ خدا.
ورزش، منظورم بازی نیست. ورزش یعنی ورزیده شدن. انسان برای این‌که انسان شود باید ورزیده شود. باید روی او کار شود تا صفات انسانی در او به وجود بیاید.
اگر کار نشود و همین‌طوری باشد؛ خدا به گربه هم بدهد، به سگ هم بدهد، به حیوانات دیگر هم بدهد. چه امتیازی است؟!
انسانِ صالح به‌خاطر این امتیاز پیدا می‌کند که می‌تواند بدی کند ولی از روی معرفت و شناخت ترمز می‌گیرد.
می‌گوید: چون این‌کار بد است، من انجام نمی‌دهم.
آن‌وقت به‌خاطر این، ارزش پیدا می‌کند.
می‌گوید: چون این ناموس مردم است، من به او نگاه نمی‌کنم. به او فکر نمی‌کنم.

پس انسان باید تحت تربیت قرار بگیرد. خداوند برای تربیتِ انسان یک پدر و مادرِ روحی قرار داده و آن امام علیه‌السّلام است.

📘امام، حجت خدا

✨”لَوْلا الْحُجَّهُ لَسَاخَتِ الارْضُ بِاَهْلِهَا؛
: اگر حجت خدا روی زمین نباشد زمین، اهلش را در خودش فرو می‌برد”.

این یک تفسیرِ مفصلی دارد. یک بُعد اجتماعی دارد، یک بعد فردی دارد.
بعد اجتماعی‌اش این است که اگر امامِ معصوم روی جامعه‌ی بشریت، حاکمیت پیدا نکند؛ بشر خودش، خودش را از بین می‌برد.
زمین، اهلش را از بین می‌برد؛ یک بعد معنایش این است که اهلِ زمین، خودشان را ازبین می‌برند.
گاهی در معنا به «اهل» برمی‌گردد. یعنی اهل زمین چون نمی‌دانند چگونه زندگی کنند؛ با هم اختلاف می‌کنند، جنگ می‌کنند، بمب اتم می‌زنند.
الآن هم اگر خدا جلویشان را نگیرد؛ روسیه یک حرف می‌زند که بمب اتم دارم، آن یکی یک حرف می‌زند که بمب اتم دارم و دیوانگی می‌کنند. حیات را می‌توانند بیشتر از هفت مرتبه از روی کره زمین بردارند.
خدا نمی‌گذارد والّا این‌ها اگر بخواهند دیوانگی کنند، همه‌کار می‌کنند.

💎خدای تعالی چون وعده کرده که زمین را به صالحان به ارث دهد، نمی‌گذارد الآن جنگِ اتمی پیش بیاید. جنگ اتمی‌ای که همه‌جا را نابود کند.
ممکن است در منطقه‌ای یک اتفاقی بیفتد، فرض کنید کره شمالی با آمریکا درگیر شوند، او موشک بفرستد، آن یکی هم موشک بفرستد و چند تا شهرِ همدیگر را از بین ببرند ولی به‌طور کلّی خدای عالَم نمی‌گذارد آن‌ها هر کاری بخواهند انجام دهند.
او دارد خبر می‌دهد که من حجتِ خودم را حاکم خواهم کرد و وعده خدا تخلف ندارد.
این از لحاظ اجتماعی‌اش است.

🌎حالا یک معنای ظاهری هم دارد که اگر امام زمان ارواحنافداه روی زمین نباشند، خدای تعالی می‌فرماید: ارزشی ندارد ما بخواهیم به‌خاطر این‌همه آدمی که معصیت ما می‌کنند و اصلا نگاه به ما نمی‌کنند، ما بخواهیم این‌همه خدمات بدهیم.

🔷اگر مثلاً یک دزد بیاید به خانه شما حاضرید از او پذیرایی کنید؟
خب این‌همه دزد در عالم هست، خدا هم به آن‌ها نفَس می‌دهد. به شمر نفس می‌دهد، به این‌همه آدم‌های جانی حیات می‌دهد منتها چون مؤمنین هم بین این‌ها هستند، خدا عذاب نازل نمی‌کند.
مؤمنین هم منظور کسانی هستند که به حجت خدا ایمان داشته باشند نه کسی که امام زمان را قبول ندارد و اگر به او هم عرضه کنی، دشمنی می‌کند مثل وهابیت و داعش.
مؤمن کسی است که به آن‌چه خدا نازل کرده ایمان بیاورد و مهم‌ترین چیزی که خدای تعالی بعد از «توحید» و «رسالت» نازل کرده «ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام» است.

💎خب حالا من ایمان آوردم و می‌خواهم انسان شوم. خدا چه‌کار می‌کند با روح من؟

➖روحت را مثل یک نوزاد می‌گذارد در دامانِ امام زمانت و آن زمانی است که محبت آقا امام زمان ارواحنافداه درون قلبت شروع به تپیدن می‌کند و تپش قلبت می‌رود روی محبت امام زمان علیه‌السّلام.
آقا امام‌زمان ارواحنافداه را از یک زمانی شروع می‌کنی یک‌جور دیگر شناختن. تأثیر می‌گذارد در زندگی‌ات. حرکتت را عوض می‌کند. فکرت را عوض می‌کند. آرام و قرار را از تو می‌گیرد.
حرکت می‌کنی به طرفش. می‌گویی: ای کاش من هم از آن‌هایی باشم که امام زمانم را ببینم.

🔷یک تحولی این‌طوری شروع می‌شود در زندگی‌ات و آن زمانی است که حاضر نیستی به‌خاطر دنیا، امام زمان علیه‌السّلام را از دست بدهی. دلت می‌تپد که مثلاً بروی مسجد جمکران.
این، وقتی است که انسان، روحش نوزادی است که تحویلِ امام زمان ارواحنافداه می‌شود.

🖋نفس انسان، این روح و نفسی که ما صحبتش را می‌کنیم؛ می‌آید توی دست آقا امام زمان علیه‌السّلام.
حالا نوزادِ جسمی، اختیاری ندارد. هر کاری به او اِعمال کنند؛ سیستم بدنش را که خدا می‌گرداند، پدر و مادر هم که هر کاری بکنند، او پذیرش دارد.
ما این مثال را برای حالتش استفاده می‌کنیم. یعنی قلبِ تو هم اگر در برابر امام زمان علیه‌السّلام تسلیم باشد، مثلِ آن نوزاد می‌شوی.
آن‌وقت هر چه آقا امام زمان علیه‌السّلام روی تو تربیت پیاده کنند، در وجود تو قرار می‌گیرد. صفات انسانی کم‌کم در آدم به وجود می‌آید.

💠لذا مهم‌ترین چیزی که امام زمان ارواحنافداه از ما می‌خواهند تا ما از نوزادی رشد کنیم و «نفس اماره‌‌‌ی» ما رشد کند و به «نفس مطمئنه» برسد؛ اطاعت است، اطاعت.
یعنی یک چیز بیشتر امام زمان ارواحنافداه از ما نمی‌‌خواهند و آن هم «اطاعت» است. خب در اطاعت هم همه چیز البته هست.
پدر و مادر از بچه یک چیز می‌خواهند، می‌گویند: قول بده حرف ما را گوش کنی؛ همه کار برایت می‌کنیم، همه خدمتی به تو می‌کنیم، جلوی هر ضرری را هم از تو می‌گیریم ولی تو فقط قول بده که حرفمان را گوش کنی.
پدر و مادر به بچه این را می‌گویند.
امام زمان ارواحنافداه هم به ما همین را می‌گویند.

📘زیارت «جامعه کبیره» ۴۰۰ تا جمله دارد. همه‌اش در مورد عظمت ائمه‌ اطهار علیهم‌السّلام و مقامشان و منزلتشان است.
تمام این ذراتِ عالم به اذن پرودگار

✨”وَ ذَلَّ کُلُّ شَیْ‏ءٍ لَکُمْ”

یعنی تمام اشیاء، این اتم‌هایی که در اشیاء هست، سلول‌های بدن شما، همین کرونا، همه چیز در برابر حجت خدا تسلیم است.
این‌ها همه را می‌گویی بعد می‌بینی در مقابل حجت خدا هیچ چیز نیستی.

چه چیزی می‌خواهی از من؟

می‌گوید: “فانّی لَکُم مُطیع”

آقا من قول می‌دهم مطیع تو باشم.

🔷خب همین هم بهترین چیزی است که انسان می‌تواند با آن به مقصد برسد. مطیع که باشی، شیرِ علم به این نوزاد روحت داده می‌شود.
مثل بچه‌ای که شیر می‌خورد و جمسش رشد می‌کند؛ وقتی توی معرفت آقا امام زمان ارواحنافداه قرار می‌گیری؛ محبت امام زمان علیه‌السّلام در دلت زنده می‌شود و علوم و کلمات اهل‌بیت علیهم‌السّلام همین‌طور به طرفت می‌آید و رشد می‌دهد به انسان.
علم امام به انسان رشد می‌دهد.

💎لذا یک مؤمن باید مثل یک نوزاد از علوم اهل‌ بیت علیهم‌السّلام تغذیه کند.
اگر در صفحات مجازی و تلگرام هستید، سعی کنید از احادیث اهل‌ بیت عليهم‌السّلام استفاده کنید. آن هم چیزهایی که صحیح باشد. از هر جایی هم هر چیزی می‌بینید قبول نکنید. از کانال‌های معتبر باشد.
یک عالِمی آن کانال را اداره کند. نه این‌که هر چیزی از هر جا رسید کپی می‌کنند که امیرالمؤمنین علیه‌السّلام این‌طور فرمود، امام رضا علیه‌السّلام این‌طور فرمود.
آقا! سندش کجاست؟ کجا بوده؟

🔷گاهی بعضی از احادیث را نقل می‌کنند؛ ما می‌رویم به کتابش مراجعه می‌کنیم می‌بینیم اصلاً در آن کتاب نیست.
باید دقت کنیم. در قدیم علماء در نقل حدیث دقت می‌کردند و هر چیزی را به امام نسبت نمی‌دادند. حتی انسان روزه دارد، روزه‌اش باطل می‌شود اگر نسبت دروغ به امام بدهد چون داری خودت و دیگران را منحرف می‌کنی.

🖋به هرحال علم باید به تو برسد. سعی کنید هر روز یک حدیث بخوانید. نه این‌که صد تا حدیث بخوانید، هیچ چیزی از آن یادتان نماند.

✨”حَديثٌ تَدْرِيهِ خَيرٌ مِن ألفِ حَديثٍ تَرْوِيهِ”

یک حدیث را خوب بفهمی و هضمش کنی و در قلبت جای بگیرد؛ بهتر از هزار حدیث است که همان‌طور رد کنی و بروی.
چون یک حدیثِ نورانی، قلب را زنده می‌کند. یک کلام نورانی از ائمه علیهم‌السّلام قلب را زنده می‌کند.

📘این نفس باید این‌طور تحت تربیت قرار بگیرد. آن‌وقت نفسِ انسان عین یک نوزاد، از نوزادی تا سن بلوغ، این‌طوری مراحلِ رشد دارد.

دیدید پدر و مادر یک بچه‌ای دارند که از لحاظ معمولی مثل بچه‌های دیگر نیست، یک‌‌خورده خجالت می‌کشند؟
خجالت هم ندارد ولی خب می‌بینند مثل بقیه نیست، یک‌مقداری ناراحت و مکدٌر هستند. از لحاظ جسمی هیچ اشکالی ندارد بلکه ما یک امتیازاتی را هم برای این پدر و مادری که بچه‌شان مثل بقیه نیست، قائل هستیم که اگر بحثش بود، آن‌قدر می‌گفتم که شاید بقیه‌ی ما هم آرزو می‌کردیم بچه‌هایمان این‌طوری باشند. آن‌قدر خدا ثواب به‌ پدر و مادری که یک بچه‌ای که یک‌مقداری کمتر از بقیه دارد می‌دهد!

💠البته این بچه نمی‌تواند به جامعه برود و این شرّ و شلوغی‌ها را بکند. می‌گویند: خدا را شکر که مثل بقیه نیست که برود هزار معصیت و گناه در این عصر غیبت بکند و خودش را جهنمی کند. خداراشکر.
فقط یک‌ زحمتِ ظاهری برای پدر و مادر دارد که این پدر و مادر اگر بدانند چه‌قدر خدا به آن‌ها پاداش می‌دهد و به آن عالَم بروند و‌ مطلع شوند از زحماتی که برای پرستاری از این بچه کشیدند؛ آن‌وقت آرزو می‌کنند که ای کاش دو تا از این بچه‌ها به جای یکی، خدا به ما می‌داد. این‌قدر خدا به آن‌ها پاداش می‌دهد و‌ چقدر رشد روحی برای آن پدر و مادر دارد که حالا چون بحثم نیست، زیاد واردش نمی‌شوم.

✍️این را می‌خواستم برای این جهت استفاده کنم:
خداوند متعال ما را به‌عنوان یک نوزادِ روحی، دست امام‌ زمان علیه‌السّلام می‌دهد. اگر ما رشد نکنیم، امام زمان ارواحنافداه خجالت می‌کشند.
از یک طرف نمی‌شود بگویند که این بچه‌ی من نیست. ائمه علیهم‌السّلام ما را بچه‌های خودشان می‌دانند ولی آن انتظاری که از ما دارند، وقتی نمی‌بینند؛ آقا امام زمان ارواحنافداه خجالت‌زده می‌شوند.

🔷در بچه‌‌های جسمی که آن‌طوری هستند؛ خجالتی ندارد ولی در این‌جا خجالت دارد. چون ماها خودمان باعث عقب‌افتادگیِ خودمان می‌شویم.
امام زمان ارواحنافداه همه‌چیز را برای تو فراهم کرده. مدرسه گذاشته، کلاس درس گذاشته، همین مجالس سیدالشهداء علیه‌السّلام، همین‌ که تو دسترسی داری کتاب بخوانی، با امام زمانت آشنا شوی، رشد کنی و مثل سلمان و ابی‌ذر، امام زمانت به تو بار‌ک‌الله‌ بگویند.

💎در همان زمانی که همه به امیرالمؤمنین علیه‌السلام پشت کرده بودند و حتی مردمِ مدینه یا از روی ترس یا از روی بی‌معرفتی، سلام به آن حضرت نمی‌کردند؛ سلمان و أبی‌ذر می‌آمدند «معرفت امام به نورانیت» را یاد می‌گرفتند.
امیرالمؤمنین علیه‌السّلام آن‌ها را تحسین می‌کردند، مرحبا به آن‌ها می‌گفتند.
خب اصلش همین است که انسان از امام زمانش مرحبا بگیرد، بارک‌الله بگیرد.

🖋حالا چگونه نفس، «مطمئنه» می‌شود؟
ببینید من از پایه شروع کردم که آدم باید تحت تربیت قرار بگیرد و مهم‌ترين چیز این است که رشد پیدا کند.

امام زمان ارواحنافداه در یکی از نامه‌هایشان به بعضی از اصحاب، دعا می‌کنند می‌فرمایند:

✨”وَاللهُ یُلهِکُمُ الرُّشِد؛
: خدا به تو رشد الهام کند”.

✍️می‌دانید رشد چگونه الهام می‌شود؟
انسان وقتی حرف خداوند را گوش می‌دهد، یعنی خداوند حرفی زده، انسان گوش می‌دهد و شیطنت و شلوغی نمی‌کند، در این‌صورت خداوند هم به او رشد می‌دهد.
یعنی فکرش باز می‌شود و فکرش نورانیت پیدا می‌کند به همان اندازه‌ای که جلو رفته.

🔷دیدید چراغِ ماشین، صد متر را روشن می‌کند. شما اگر صد متر را رفتی جلو، صد متر بعدی روشن می‌شود اما اگر صد متر را نرفتی جلو، همین صد متر فقط روشن می‌ماند.
اگر انسان اطاعت کرد، خداوند قلبش را به فضای بیشتری باز می‌کند و به خوبی‌ها نزدیک‌تر می‌شود. باز اگر آن را رفت جلو، صد متر بعدی روشن می‌شود.

✨«وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ» (بقره/٢٨٢)

این هم آیه‌اش. آن آیه‌ای که در سوره بقره، بزرگ‌ترین آیه قرآن است و یک صفحه کامل است؛ انتهای آن این است:

✨«وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ؛
: شما رعایت کنید آن حرفی که خداوند از شما خواسته تا خداوند علم بالاتر به شما بدهد».

تو این کلاست را طی کن، کلاس اولت را طی کن تا بروی کلاس دوم.
آیا آن‌چه که خدا بر تو واجب کرده، انجام می‌دهی؟
آیا آن‌چه که بر تو حرام کرده، ترک می‌کنی؟
اگر انجام بدهی، می‌روی جلو. انجام ندهی، ظرفت سوراخ است. هر‌ چه آب می‌ریزند، از آن طرف، خالی می‌شود.

💠ان‌شاءالله ادامه‌اش را شب‌های آینده عرض خواهیم کرد که مثل کلاس‌های مدرسه از کلاس اول و دوم همین‌طور برویم بالا.
از کلاس حضرت آدم شروع کنیم، برویم کلاس حضرت نوح، برویم کلاس حضرت ابراهیم، برویم کلاس حضرت موسی، برویم کلاس حضرت عیسی و آخر هم برویم کلاس حضرت رسول اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم.

این مسیری است که ان‌شاءالله باید رشد پیدا کنیم و قلب نازنین آقا امام‌ زمان ارواحنافداه را خوشحال کنیم که آقا از دیدنِ رشد ما خوشحال می‌شوند.
از خورد و خوراک ما خوشحال نمی‌شوند بلکه از رشد ما خوشحال می‌شوند. از این که آدم، روزبه‌روز به امام زمانش نزدیک‌تر شود، اخلاقش به اخلاق امام زمان شبیه‌تر شود.
این رشد است.

📘حالا یک قسمتی هم باز بگویم مثل این‌که طلب می‌کند بگویم. موافق هستید؟

به خانه‌ها می‌گویند چی؟
بنگاها می‌نویسند «مسکن».
عرب‌ها هم می‌نویسند «سَکَن». یعنی محل ارامش. مسکن یعنی محل آرامش. عربی هم است. چون شما هر جا بروی، مسافرت هم بروی، آخرش خانه‌ خودت آرام می‌شوی. آن خانه‌ای که در دنیا از نظر ظاهری و جسمی شاید شصت، هفتاد سال بمانی.

آن آرامشی که همیشگی باشد، مسکن واقعی است. یعنی شما خیالت راحت باشد که جهنمی نیستی.
الآن کدام یک از ماها خیال‌مان راحت است که جهنمی نیستیم؟ خاطرجمع هستی که جهنمی نیستی؟
وقتی که خاطرجمع باشی، مسکن پیدا می‌کنی.
یعنی الآن اگر بگویند که یکی از همین روزها پلیس‌ها می‌آیند تو را می‌گیرند؛ دیگر آدم مسکن ندارد، خوابِ درست ندارد، آرامش ندارد.
می‌گوید: الآن می‌آیند من را می‌گیرند.
ببینید اصل، قلب باید آرام باشد.

💠حالا آن‌هایی که اصلاً به فکر نیستند، توی این حرف‌ها نیستند؛ اگر باور کنند که هر روز ممکن است دستگیر شوند، چه کسی دستگیرشان کند؟
«ملائکه».
چون مرگ هر لحظه ممکن است برسد. درست است؟
کافر و مؤمن هم که نمی‌شناسد.
حضرت عزرائیل لحظه‌ مرگ می‌آید جان را می‌گیرد. می‌خواهد کافر باشد یا مومن باشد.
پس هر لحظه ممکن است مرگ پیش بیاید و من اگر خاطر‌جمع نباشم که جلبم می‌خواهند بکنند یعنی وقتی انسان می‌میرد، جلب می‌شود. حالا یا جلب به‌سوی بهشت می‌شود یا جلب به‌سوی جهنم و عذاب می‌شود.
باید خاطرت جمع باشد. این‌که شما بگویید: نه، ما هیچ وقت نمی‌توانیم بفهمیم بهشتی هستیم یا جهنمی.

💎خدای تعالی اميرالمؤمنين و ائمه اطهار علیهم‌السّلام را صاحب بهشت قرار داده، آن‌ها سرور و صاحب‌خانه بهشت هستند. آن‌ها باید ماها را راه بدهند که در بهشت زندگی کنیم. خب باید برویم درِ خانه‌ آن‌ها و بهشت‌مان را از آن‌ها خریداری کنیم.
آن‌ها هم می‌گویند: حاضر هستی برای بهشتی‌شدنت، هر چه ما بگوییم گوش بدهی؟
ما هم می‌گوییم: بله.
سعادت خودمان را می‌خواهیم. اسمِ این را می‌گذارند «بیعت».
یعنی خدایا! خودم را در اختیار تو گذاشتم. خودم را در اختیار امام زمانم گذاشتم.

📘لذا دعای عهد را هر روز که می‌خوانیم، همین است معنایش که:
خدایا! من امروز و هر روز تجدید عهد و بیعت می‌کنم با امام زمانم. چون ایشان باید من را به بهشت برساند و من قول دادم حرفش را گوش بدهم.
این‌جا بهشت‌تان را خریداری می‌کنید بعد باید بروید بسازید این بهشت را.

📘دیشب عرض کردم دفتردارشان هم حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها هستند. سندِ بهشت‌تان را از ایشان تحویل می‌گیرید.
فقط یک خطر وجود دارد که تا لحظه مردن، این را از دست ندهید. شیطان نیاید از دست‌تان بگیرد.
مثلاً بگویید: این کاغد را برای چه می‌خواهی؟
او هم بگوید: این کاغذ را بده، من به تو یک اسباب‌بازی خیلی خوبی می‌دهم.
دیدید یک بچه‌ای خردسال که باشد؛ یک اسباب‌بازی که به او بدهند، سندِ زمین را می‌توانند از او بگیرند. نمی‌فهمد زمین، چی هست.

💎خیلی از ماها بهشتی هستیم ولی قدر بهشتی بودنِ خودمان را نمی‌دانیم. قدر ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام را نمی‌دانیم که سندِ بهشت ما ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السّلام است.
این را فقط مراقب باش. مخصوصاً الآن که در فضاهای مجازی حملات وهابیت هست، کفار هستند. خطرها خیلی بیشتر است الآن.
هر مطلبی را نخوانی. بتوانی از عقیده‌‌ات دفاع کنی. بتوانی از امام زمانت دفاع کنی. [برای خودت، نه برای دیگران که مثلاً مثل من منبر بروی] شیطان نیاید امام زمان را از تو بگیرد بعد رهایت کند که سرگردان شوی.

💠حالا این‌کار را که کردی؛ نفست باید برود مسکنِ خودش را بسازد. گوشه بهشت، یک اتاقکی به شما می‌دهند که خودت یا کارگری که می‌خواهد آن‌جا کار کند، آن‌جا اسکان پیدا می‌کند تا خانه ساخته شود.
این اتاقکِ گوشه‌ی بهشت، اسمش زندگیِ دنیا است.
در این اتاقک که اسمش دنیا است؛ زمان ماندن در آن شصت، هفتاد سال است. این شصت، هفتاد سال خیلی کم است در مقابل بی‌نهایت عالم آخرت.
یعنی تا خدا خدایی می‌کند، می‌خواهد شما زیر سایه نعمت‌هایش باشید. بنابراین این شصت، هفتاد سال در مقابلِ زندگی بهشت، صفر است. یک چشم‌ برهم زدن است.

🌎در این شصت، هفتاد سال شما باید خانه‌ات را بسازی. تازه کم هم هست. خانه‌ای که در بهشت هست، به وسعت آسمان‌ها و زمین است.
ما یک خانه معمولی می‌خواهیم بسازیم، چند سال طول می‌کشد. خانه‌ای که به وسعت آسمان و زمین مثل یک منظومه شمسی خدا می‌خواهد به تو بدهد، با آن‌همه نعمت‌ها در شصت، هفتاد سال ساخته نمی‌شود که!

🖋خدا می‌فرماید: “اشکال ندارد، من نمی‌خواهم تو را رنج بدهم. تو حرف‌های ما را گوش بده، هر قدمی که برمی‌داری، ما هزاران قدم به کمکت می‌آییم. تو یک آجر بردار، ما ده‌هزار آجر برمی‌داریم”.
لذا در روایات هست: هر عملی که شما برای خدا انجام می‌دهید، پاداش‌های فراوان دریافت می‌کنید.

🔷خب حالا ما کارگر شدیم، برای خودمان می‌خواهیم خانه بسازیم. هر عملی که شما انجام می‌دهید مثلاً یک نگاهِ بامحبت به پدر و مادر می‌کنید، یک نگاه بامحبت به همسرتان می‌کنید.
این‌ها ارزش دارد. به فرزندت محبت می‌کنی، او را می‌بوسی. خدا برای دانه‌دانه این‌ها ثواب و پاداش می‌دهد.
یک نگاه یک ثانیه‌ای بامحبت به صورت پدر و مادر، یک حج، خدا برایت می‌نویسد. حج هم پاداشش بهشت است.

🌐مثلاً شما پنج دقیقه کنار پدر و مادرتان نشستید؛ یکبار به صورتشان نگاه می‌کنید نگاهتان را می‌گردانید دوباره به صورتشان نگاه می‌کنید. هر دفعه که نگاه می‌کنید، یک حج برایتان نوشته می‌شود.
این را از امام سؤال می‌کند که:
آقا! من که پیش پدرم نشستم، مثلاً در دو، سه دقیقه، چهل یا پنجاه بار نگاه کنم یعنی خدا چهل، پنجاه حج برایم می‌نویسد؟!
امام می‌فرمایند: بله. خدای تعالی کارش وسعت دارد.
چرا؟
چون شما می‌خواهید بی‌نهایت زندگی کنید.

💎پس ببینید در دنیا ما بی‌خودی نیستیم. دنیا پیش خدا ارزش دارد. این زندگی دنیا، ثانیه به ثانیه‌اش آن‌قدر قیمت دارد که شما نمی‌توانید محاسبه کنید. ثانیه به ثانیه‌اش را خدا هزاران میلیارد برایتان سرمایه‌گذاری کرده.

➖این خانم یک لیوان آب، دست شوهرش می‌دهد. حالا من یادم نیست، این‌ها در «ثواب‌الاعمال، عقاب‌الاعمال» مرحوم شیخ صدوق آمده. ترجمه هم دارد بروید بخرید تا ببینید هر عملی که انجام می‌دهید، خدا چه چیزی به شما می‌دهد.

➖یک مادر است بچه‌اش را به مدت ده دقیقه، یک ربع شیر می‌دهد انگار یک مؤمنی که داعش اسیر کرده و می‌گوید که باید یک میلیون دلار بدهی تا من آزادش کنم را آزاد کرده.
می‌گوید: این ده دقیقه شیر دادن مثل این است که یکی از فرزندان حضرت اسماعیل، اسیر شده باشد، شما آزادش کرده باشید.

➖زمان بارداری خانم مثل یک رزمنده‌ای است که اسلحه به دوش در جبهه است. هر لحظه‌ی زمان بارداری‌اش این‌قدر ارزش دارد.
همین‌طور بروید تا آخر! این‌قدر زیاد است که انسان از این‌همه لطف و کرامتِ پروردگار تعجب می‌کند.

آن‌وقت این‌ها مصالح هستند. آجر، مصالح است. سیمان، مصالح است. آهن، مصالح است. به همه این‌ها مصالح می‌گویند.
مصالحِ ساختمان، قصرها و باغ‌های بهشت همین اعمالی است که شما برای رضای خدا انجام بدهی.
حالا ببین از صبح تا شب چه‌قدر کار می‌کنی!

💠فقط نیتت را برای خدا بکن. این می‌شود حرکت برای «نفس مطمئنه».
حرکت به‌سمت این‌که مسکنِ من ساخته شود. الآن اگر حضرت عزرائیل آمد؛ به ایشان بگوید: من در حال خانه‌سازی هستم. از حضرت معصومه سلام الله‌علیها سند بهشتم را گرفتم، مشغول کار هستم. دارم برای خودم خانه می‌سازم‌. آجر به آجر برمی‌دارم.

🖋پیغمبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم از بهشت بازدید می‌کردند. یک جایی دیدند که ملائکه مشغول کار هستند بعد یک مقدار بیکار می‌نشینند.
فرمودند: چرا بیکار می‌نشینید؟
گفتند: این قصر و خانه یک مؤمنی در دنیاست. وقتی که ذکرِ

✨”سُبحانَ اللهِ َو الحَمدُ لِلهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللهُ وَ اللهُ اَکبَرُ”

می‌گوید؛ آجرها و مصالحش می‌آیند. وقتی نمی‌گوید، ما بیکار می‌شویم.
مثل بنّاهایی که آجر، پای کار نیامده. مجبورند بنشینند با هم حرف بزنند، چای بخورند.
حالا نه این‌که معنایش این باشد که شما تسبیح دست بگیرید و «سُبحانَ اللهِ َو الحَمدُ لِلهِ»
بگویید. آن‌که تسبیحات حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها است که بعد نماز می‌گویید.
معنایش این است که در رانندگی‌ات باید «لااِلهَ‌اِلااللهُ» باشد. یعنی رانندگی می‌کنی؛ نفست جلو نیاید، طوری رانندگی کنی، یکی را بترسانی، یکی را زیر بگیری یا یک آسیبی به یک مؤمنی برسانی، یک مسلمانی را آزار بدهی.
بلکه رانندگیِ خوب من دارد می‌گوید:

✨”لا اِلهَ اِلا اللهُ”

یعنی فقط آن چیزی که خدا گفته من پیاده می‌کنم.
رانندگیِ خوب من دارد می‌گوید:

✨”سُبحانَ اللهِ”

یعنی خدا منزه است. من حرفش را گوش دادم. خدا پاک و منزه است و رانندگیِ من، خداپسندانه است.
فارسی‌اش این می‌شود.

💎هر عملی که انجام می‌دهی باید پاکیزه باشد، «سُبْحَانَ‌اللَّه» باشد.
«سُبْحَان‌َاللَّه» یعنی پاکیزه است عمل من. حرف خدا را در آن پیاده کردم، عمل من عملِ پاکیزه‌ای است.
می‌خواهی با همسرت حرف بزنی، خدای تعالی می‌فرماید: پاکیزه با هم حرف بزنید. طوری حرف نزنید، شیطان پایش را بگذارد وسط.
خیلی از اختلافات به‌خاطر این است که زن و شوهر در صحبت کردن با هم کلمات خوب بکار نمی‌برند. این یک کلمه می‌گوید، آن هم یک کلمه می‌گوید، با هم ناراحتی و دلسردی پیدا می‌کنند.
هم‌چنین با دیگران. وقتی یک‌نفر عصبانی‌تان می‌کند، شما جلوی خودت را نگه‌دار و عصبانی نشو.
می‌بینید وقتی در دعوا اگر کار به دادگاه بکشد، آن‌جا حساسیت‌های کار معلوم می‌شود.

💠هر عملی که انجام می‌دهی باید روی آن «سُبحانَ اللهِ َو الحَمدُ لِلهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللهُ وَ اللهُ اَکبَرُ» از لحاظ ملکوتی‌اش نوشته شده باشد و خدا بپسندد. همین.
ما هم کارهایمان از صبح تا شب مگر چند تا کار است؟
کارهایی که انجام می‌دهی، خدا را در نظر بگیر. به نفع خودت است. نه این‌که خدا نیاز به تو داشته باشد. نه نیازی ندارد.
خدای تعالی می‌فرماید: برای این‌که خودت استفاده ببری و خودت زندگی‌ات درست شود؛ کارت را درست انجام بده، کارت را پاکیزه انجام بده، بی‌غلّ و غش انجام بده، سر مردم کلاه نگذار، دروغ نگو، ریا نکن، حسادت نکن. همین.

🔷این‌ها چیزهایی است که معنای «سُبحانَ اللهِ َو الحَمدُ لِلهِ وَ لا اِلهَ اِلا اللهُ وَ اللهُ اَکبَرُ» است منتها «برای خدا بودنش» مهم است.
برای خدا باشد که خدا بفرماید: برای من انجام دادی، لیاقت این را داری که این عمل مورد قبول من قرار بگیرد.

این را حالا بعد عرض ‌می‌کنیم چون هر عملی را هم خدا نمی‌پسندد. عملی را خدا می‌پسندد که عمل صالح و شایسته باشد.

✨”أَلسَّلَامُ عَلَیَ الرَّأسِ الْمَرْفُوع
: سلام بر آن سری که بر نیزه رفت”.

چکار کردند با سر مقدس أبی‌عبدالله علیه‌السّلام.

✨”أَلسَّلامُ عَلَى الشِّفاهِ الذّابِلاتِ؛
: سلام بر آن لبان خشکیده”.

خیلی جانسوز است جملاتی که آقا امام زمان ارواحنافداه در مصیبت جدشان سیدالشهداء علیه‌السّلام در زیارت ناحیه می‌خوانند.

💫أللّهُمّ عَجِّل لِوَلِیِّکَ الْفَرَج

شب هفدهم محرم‌الحرام ١۴۴٢

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *