حجت الاسلام و المسلمین علیرضا نعمتی آموزه های حجت الاسلام علیرضا نعمتی
📗صاحب مکیال (رضوانالله تعالی علیه) میفرمایند:
یک حق دیگر از حقوقی که امام زمان علیه السلام بر ما دارند، حقّ امام بر رعیت است که
از حضرت امام باقر (سلاماللهعلیه) در «کافی» روایت شده؛ از آن حضرت سؤال شد که:
✨”مَا حَقُّ الْإِمَامِ عَلَى النَّاسِ؛
: حقّ امام بر مردم چیست؟”.
حضرت فرمودند:
✨”حَقُّهُ عَلَیهِم أَنْ یَسْمَعُوا لَهُ و یُطِیعُوا؛
: حقّ امام بر مردم این است که شنوای حرفش باشند و از او اطاعت کنند”.
اینها همه دنبال همان جایگاهی میآید که امام در عالم خلقت دارد. یعنی همانطوری که اعضاء بدن باید از مغز اطاعت کنند، تمام خلایق هم باید از امام (علیهالسّلام) به عنوان مرکز علم و مغز هدایتگر عالم خلقت، اطاعت کنند.
در حدیث ۵۶ کتاب مکیال، جملاتی از خطبهٔ امیرالمؤمنین علیه السلام را ذکر میکنند و بحث باب سوم تمام میشود.
🖌از امیرالمؤمنین (سلاماللهعلیه) در «روضهٔ کافی» است که:
✨”اَمّا بَعْد فَقَدْ جَعَل َالله تَعالَی لِیٖ عَلَیکُم حَقًّا بِوِلاَیَةِ اَمْرِکُم؛
: خداوند برای من حقی قرار داده به اینکه «ولیّ امرِ» شما هستم، عهدهدار امور شما هستم”.
✨”وَمَنْزِلَتی اَلّٙتِی اَنْزَلنی الله عَزَّ ذِکْرُهُ بِهَا مِنْکُم؛
: خدا آن جایگاهی که برای ما قرار داده، بهخاطر او من حق بر گردن شما دارم”.
✅البته اگر بخواهیم عمیقاً اینها را بحث کنیم، کلاً امام «حقّ حیات» بر گردن خلایق دارند، بر تمام خلایق.
در زیارت حضرت رضا (عليهالسّلام) میگوییم:
✨”وحُجَّتَکَ عَلَی مَن فَوقَ الْأَرْضَ وَ مَن تَحتَ الثَّرَی”
یعنی حجت خدا بر تمام خلایق در آسمانها و زمیناند.
در حدیث کساء هم که میفرماید: “به گل روی آنها خداوند تمام خلایق را آفریده”.
پس طبعاً همهٔ فضائل به آنها برمیگردد.
✨”إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاهُ”
تمامی خیر و خوبی در عوالم هستی، به آنها برمیگردد.
در زیارت جامعه سه تا چیز هست: یکی حقّ است، یکی خیر است، یکی علم است که همهاش به آنها برمیگردد یعنی همهٔ خوبی، همه خیرات، علم، فضیلت به آنها برمیگردد.
فقط حضرت ابوالفضل العباس سلام الله علیه که بازوی امیرالمؤمنین علیه السلام است، کافی است؛ همانگونه که اسم شریفشان بر این مقام که «پدر فضیلت» هستند، کفایت می کند.
☘️ اول خیر، آخر خیر، اصل خیر، فرع خیر، معدن خیر، جایگاهی که خیر به آنجا برمیگردد شما هستید”.
✨”وَالْحَقُّ مَعَكُمْ و َفيكُمْ وَ مِنْكُمْ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ اَهْلُهُ و َمَعْدِنُهُ؛
: حق در شماست، از شماست، اصلش هست، فرعش هست، همهاش به شما برمیگردد”.
♻️ اینکه ائمه علیهم السلام چه حقوقی دارند؟
حقّ وجود، حقّ حیات و حق اطاعت محض به گردن ما دارند که فایده و نتیجهٔ عملیاش این میشود که ما به این سمت حرکت کنیم که اگر انسان میخواهد به کمالی برسد و انسان صالحی بمعنای حقیقی باشد؛ باید از نظر صفات روحی با انسانِ کامل امام زمان ارواحنافداه «توحید» و «فناء» پیدا کند؛ یعنی دیگر خودش نباشد؛ آبرویش، زندگیش و همه چیزش برای امام زمانش باشد و به مقام فناء فیالله برسد و جز آنچه امام زمانش میخواهند، چیزی نخواهد.
❇️ البته برای تربیت شدن به دست مبارک امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) عجله نداشته باشید.
اگر این چهل، پنجاه سال عمر مفیدی که دارید، درس توحید بخوانید؛ درس یکی شدن صفاتتان با صفات امام زمانتان را بخوانید، زمان زیادی در مقایسه با پنجاه هزار سال قیامت نیست.
انسان در زمان غیبت از نظر جسمی شاید یکبار هم آقا امام زمان ارواحنافداه را نبیند ولی چنان در یکیشدنِ صفاتش با صفات امام جلو میرود که از لحاظ روحی با آن حضرت یکی میشود، یعنی خواستهای جز خواست آن حضرت ندارد مانند قطرهای که در اقیانوس محو میشود.
البته این هدف بعد از عقیده محکم به ولایت امیرالمؤمنین(علیهالسلام) و تلاش در راه تحقق آن بر جسم و جان، بدست میآید.
عقیده به توحید و ولایت اساس کار است و صفات شایستهی انسانی، روی عقیده استوار میشود؛ مثل آنکه شما میخواهید یک قالی را ببافید، اگر آن دارِ قالی و آن ستون اصلی که نخهای پایه روی آن استوار شدهاند نباشد، شما روی چه چیزی میخواهید نخهای رنگارنگ را گره بزنید؟
همینطوری روی هوا چهار تا نخ را بههم گره بزنید که قالی نمیشود.
🍃صفات، اخلاق و رفتار پسندیدهای انسانی تا روی عقیدهی محکم به ولایت امیرالمؤمنین و فرزندان معصومش گره نخورد، نقش زیبای قالی شخصیت انسانی انسان بافته نمیشود و شکل نمیگیرد.
🖌من مکرر عرض کردهام که در روایت معروف بین شیعه و سنی از رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) نقل شده که به امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) فرمودند:
«علی جان، اگر کسی به قدر عمر حضرت نوح (علیهالسلام، یعنی لااقل نهصد و پنجاه سال، بلکه تا دوهزار و پانصد سال) عمر کند؛ و روزها روزه بگیرد و شبها تا صبح عبادت کند و هرسال حج برود و حتی بقدر کوه احد طلا در راه خدا انفاق کند، (مؤسسه خیریه، مدرسه، دانشگاه و… بسازد) و دست آخر در سعی بین صفا و مروه، مظلومانه کشته و باصطلاح امروز ترور شود، اما ولایت تو را نپذیرفته باشد، خدا او را بر دو سوراخ بینیاش به آتش میافکند».
در حقیقت اعمال خوب چنین شخصی، آن هم نه مثل ما در زیر صدسال عمر، بلکه به قدر هزارسال عمر، مانند چند نخ رنگی است که بر زمین افتاده؛ نخی که باید به دار قالی (ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام) گره میخورد تا جایگاه خود را بیابد و زیباییش معنا پیدا کند و متأسفانه بدون گره خوردن به دار قالی راه به جایی نمیبرد و جایش زیر دست و پا و در زبالهدانی جهنم است.
💚لذا انسان اول باید با امام زمانش از لحاظ عقیده جفت و جور شود یعنی ایمان و عقیدهاش و طرز تفکرش، از هر نظر با امامش یکی شود که این آیه شریفه بر آن صراحت دارد:
✨«فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ به فَقَدْ ٱهْتَدَوا؛ (بقره/۱۳۷)
: اگر ایمان آوردند به مثل ایمان شما هدایت شدهاند؛
📗که در روایت میفرمایند:
«اگر ایمانِ مردم به مثلِ ایمان شما اهل بیت(علیهمالسّلام) بود، قطعا به راه راست و صراط مستقیم هدایت شدهاند»
✨«وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ في شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ؛ (بقره/١٣٧)
:و اگر پشت کردند و رفتند، در مسیر جدایی قرار گرفتهاند که خدا شرّشان را (از شما اهل بیت) کفایت میکند».
کسی راهش از راه محمد و آل محمد (علیهمالسلام) جدا کند، قطعاً راهش را از پاکی و درستی جدا کرده است؛ زیرا خداوند متعال اهل بیت عصمت علیهمالسلام را بطور مطلق معصوم قرار داده و همه مسلمانان، حتی مخالفین شیعه عصمت پنج تن آل عبا را قبول دارند؛ پس وقتی کسی، راهش از راه اهل بیت عصمت و طهارت علیهمالسلام جدا شود، قطعاً گمراه شده و برای خود و دیگران ضرر و شر خواهد داشت.
💫باید از صالحین شویم تا حق امام زمانمان را کمی ادا کنیم
ما برای رسیدن به مقام صالحین مثال قالی را میزنیم تا حقیقت مطلب خوب ملموس شود.
ببینید، هر عمل صالحی که انسان انجام میدهد، یک گرهی است که به این قالیِ شخصیتیِ خودش میزند و ۷۵ گل قالی که منظور همان ۷۵ لشکر عقل و صفات پسندیده انسانی هستند را در خودش بتدریج شکل میدهد بشرط اینکه طبق نقشهای که خداوند متعال از زبان اهلبیت عصمت و طهارت علیهم السلام بیان کرده، ما به این قالی معنوی گره بزنیم و هر نخی، یعنی هر عملی از اعمال شبانه روزمان را آن طور که خدا خواسته انجام دهیم؛ چه نماز خواندن باشد، چه غذا خوردن، چه کار کردن به عنوان کارگر ساختمانی، چه وزیر بودن و کارهای وزارتخانه را انجام دادن، چه زن خانه دار بودن و به همسر و فرزندان محبتکردن؛ هرعملی، همان باشد که وقتی امام زمان علیه السلام به عنوان ناظر کار به عملکرد ما نگاه میکنند بفرمایند خوب عمل کردی؛ من از کارت راضی هستم.
شما ببینید هزاران گره باید به این قالی بزنید. برای همین است که هر روز خداوند میدانِ عمل صالح را برای ما باز کرده و فرموده: تمرین کن! کار کن!
از صبح که چشمهایت را باز میکنی شروع میشود. از همان رختخواب که چشمهایت را باز میکنی، عملت میتواند با یک نیت صادقانه و خالصانه، عمل صالح شود تا باز که شب چشمهایت را روی هم میگذاری، تمام لحظاتت مثل نماز شب عبادت خدا باشد؛ چون نمازشب یک ملاقات خصوصی با محبوب و معبود حقیقی است و انسان دارد میگوید که خدایا من کامل در اختیار توأم و بندهٔ تحت فرمان توأم؛ خب وقتی تک تک اعمال عادی زندگی روزانهات را به فرمان خدا انجام بدهی، همان مقصد نماز شب حاصل میشود با یک چیز اضافه و آن اضافه این است که نمازشب اعلام بندگی است ولی عمل صالح تحقق آن شعار داده شده در نمازشب و بندگی عملی است هرچند اگر نمازشب نباشد(البته اگر از روی بی اعتنایی و سبک شمردن آن را نخواند) عمل صالح در روز هم جانی ندارد چون نمازشب مثل همان یکساعتی است که گوشی موبایل را به شارژ میزنید، گوشی جان میگیرد و در طول روز خوب کار میکند؛ لذا نمازشب نیروی درونی برای اعمال نورانی روز است بشرط آنکه بخواهیم اعمال روزمان نورانیت و جان دار و برای خشنودی پروردگار باشد.
البته این به آن معنا نیست که کسانی کهنمازشب نمیخوانند، اعمال صالحی که در روز انجام میدهند، بی ارزش باشد؛ این برای کسی است که به نمازشب اهمیتی نمی دهد و آن را سبک میشمارد که امام عسکری (سلام الله علیه) در نامه مبارکشان به جناب ابن بابویه قمی ره (که ما در مجله منتظران شماره ۴۹ متن کامل آن را آوردهایم) میفرمایند:
«…فإنَّ النبی (صلی الله علیه و آله) اوصی علیا (علیه السلام) فقال: یا علی علیک بصلاة اللیل، علیک بصلاة اللیل، علیک بصلاة اللیل؛ و من استخف بصلاة اللیل فلیس منا… (انوارالبهیه، الشیخ عباس القمی، ص ۳۱۹)؛
:… پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به علی (علیه السلام) فرمودند: یا علی، بر تو باد به نماز شب؛ بر تو باد به نماز شب؛ بر تو باد به نماز شب و هرکس نماز شب را سبک و کم ارزش بشمارد از ما نیست…».
منظور از بیان این مطلب آن بود که اعمال روزمان را به مانند نمازشب در مسیر بندگی خدا بدانیم و آن را تمرین اطاعت از امام زمان علیه السلام قرار دهیم تا شخصیت وجودیمان شکل انسانی خودش را پیدا کند و از صالحین شویم.
حتی خوابت را هم اگر نیت کنی، خودش یک عمل صالح میشود؛ یک عمل صالح مثلاً پنج ساعته یعنی خواب پنج ساعت شما، با یک نیت صادقانه – تأکید میکنم بشرط صداقت داشتن با خدا – با یک نیت دو سه ثانیهای، برای انسان مانند نماز شب، عملی صالح میشود میشود با آنکه او خوابیده است.
چون نیت دارد که خدایا! من اگر میتوانستم بیدار باشم، اعمال صالحی که انجام میدادم را ادامه میدادم و در این پنج ساعتی که خواب هستم، اگر میتوانستم، همان کارهایی که تو میپسندی انجام میدادم؛ از خدمت به همسر و خانواده و مردم گرفته تا نمازشب و سایر اعمال حسنه.
روایت دارد خدای تعالی به نیتی که شما کردید و نیتتان صادقانه بود، ثواب عمل صالح را برایتان مینویسد.
📗بنابراین هر عملی که شما انجام میدهید، یک گرهای زدید فقط باید امام زمان (صلواتاللهعلیه) قبول کنند که این عملِ شما عمل صالح بود. آنوقت بهتدریج انسان از صالحین میشود صالحینی که به صریح کلام خدا از رفقاء و همراهان انبیاء و صدیقین و شهداء و طبعا از همراهان امام زمان ارواحنافداه هستند.( و من یطع الله و الرسول فاولئک مع الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین و حسن اولئک رفیقا/نساء:۶۹)
❇️مراقبه لازم است
برای رسیدن به مقام صالحین، باید لحظه به لحظه مراقبه داشته باشیم؛ یعنی از لحظهای که چشمانمان باز و از خواب بیدار میشويم، روح شما یک رانندهای است که پشت ماشینی به نام بدن نشسته و رانندگی انسان شروع میشود.
یک لحظه غفلت کنید دچار حادثه میشوید.
در یک ثانیه کلمهای میگوید، همسرش را دلشکسته میکند همانطور که در یک ثانیه غفلت، ماشین دچار حادثه میشود.
💫 بیان این مثالها (قالیبافی و رانندگی) از آن جهت بود که ما باید خود را در مسیرِ صالحین قرار دهیم تا امام زمان (ارواحنافداه) همراهمان باشند و ما هم با امام زمانمان همراه شویم و حق آن حضرت را ادا کنیم که در دعای شریف ندبه از خدای تعالی میخواهیم ما را بر ادای حقوق آن حضرت یاری کند:
«… وَ أعِنّا عَلَی تَأدِیَةِ حُقُوقِهِ الیَه…؛
خدایا مرا بر ادا کردن حقوق امام زمانم یاری و کمک فرما…».
حق آن حضرت هم وقتی ادا میشود – البته بقدر ظرفیت ما – که از عبادالله الصالحین (بندگان شایستهٔ خدا) باشیم.
همراهی با حضرت هم به دیدار جسمی حضرت نیست به معرفت و ایمان به حضرت است.
❇️آنهایی که در کنار ائمه (علیهمالسّلام) زندگی میکردند، اگر معرفتشان عمیق نمیبود، مثل خیلیها سقوط میکردند. آنهایی که معرفتشان بالا بود میتوانستند در کنار امام زندگی کنند.
خدای تعالی هم در این عصر به ما کمک کرده و میگوید: اول معرفت عمیقِ امام را به دست بیاورید و او را حاضر و ناظر بر خودتان بدانید، طوری که هر عملی انجام میدهید با نظارت امامتان باشد.
خوشبختانه، معرفتش را هم که به ما دادهاند. یعنی اگر ما بگوییم: خب از کجا معلوم امام ما را میبینند؟
میگویند: خب این قدرت را خدای تعالی به او داده. خدای تعالی او را شاهد بر اعمال ما قرار داده در هر لحظه به اعمال شما، به رفتار شما نگاه میکند.
ما که اهل ایمان هستیم و متوجه هستیم که باید زیر سایهٔ امام زمان (ارواحنافداه) تربیت شویم؛ حضرت رفتارشان با ما طور دیگری است یعنی میگویند: «من دارم تو را نگاه میکنم».
🌾یک طلبهای همان اوایلِ طلبگیاش چون در این مسیر قرار گرفته بود، در توسلش به حضرت عرض کرده بود:
آقاجان من میخواهم بدانم شما چهطور هر لحظه من را نگاه میکنید؟!
میگوید: این را که گفتم، شب در عالم خواب دیدم که داشتم در حیاط خانه که هیچکس نبود وضو میگرفتم؛ دیدم حضرت کنار من ایستادند. عبای قهوهای هم داشتند و فرمودند: ما شاهد بر اعمالت هستیم یعنی در هر لحظه در خلوتترین جا ما داریم نگاهت میکنیم.
🔰یک کسی پرسیده بود: چهطوری حضرت همهٔ این شیعیان را نگاه میکنند؟
من به او جواب دادم در کانال هم گذاشتیم.
خب مثلاً یک کسی میگوید: رئیس پلیس، همهٔ راههای کشور را میبیند. (یک مثال ساده) ما اگر از دوربینهای راههای کشور خبر نداشته باشیم، میگوییم: چهطوری میبیند؟ مگر او چشمهایش چهطوری است که میبیند؟
میگویند: او هم چشمهایش مثل تو است.
«إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ» است ولی آن
«يُوحَىٰ إِلَيَّ» آنکه وصل به عالَم بالا هستند، سادهاش این است که میگوییم:
دولت امکاناتی در اختیار آن رئیس پلیس گذاشته که اگر به تو بدهند، تو هم راهها را میبینی. بروی در اتاق مانیتوریاش، میبینی مثلاً ۱۰۰تا ۲۰۰تا مانیتور هست تمام راهها جلوی چشمش است.
💚امام زمان (صلواتاللهعلیه) هم چون رئیس هستند، چون آقا هستند، چون سرور عالَم هستند، خدای تعالی امکاناتی به ایشان داده از نور، از علم، از حقیقت که اعمال بندگان را همیشه آنلاین (به قول امروز) شاهد هستند و دارند میبینند.
ما از این مسئله خیلی باید در تربیت خودمان استفاده کنیم یعنی اگر میخواهیم تربیت شویم، اگر حداقل ماها مؤمنین حالا طلبه، غیرطلبه فرق نمیکند، یک مؤمن که میخواهد تربیت شود؛ باید امام زمان (صلواتاللهعلیه) را شاهد بر اعمال خودش بداند یعنی بگوید: هر لحظه حضرت دارند من را نگاه میکنند اصلاً با من همراه هستند.
🍃نمیبینید خورشید همیشه همراهتان است؟
هرجا میروید میبینید خورشید با ما میآید. چهطور وقتی من پشت آن دیوار بودم، پشت آن کوه بودم، خورشید آنجا نماند؟ میآیم کنار این کوه باز هست! میآیم کنار آن کوه باز هم هست!
هر جا میروم باز هست خب این عظمت خورشید است.
🖌 درباره عظمت آقا امام زمان (ارواحنافداه) در این خصوص باید عرض کنیم:
خدای تعالی روح ایشان را طوری قرار داده که تمام صداها را بتوانند بشنوند و با هم مخلوط و اشتباه نکنند.
ما وقتی تلویزیون گوش میدهیم، میخواهیم مطالعه کنیم، میبینیم نمیشود به هر دو مطلب تمرکز کرد؛ یا باید مطالعه کنیم یا تلویزیون گوش دهیم یعنی دو تا چیز را نمیتوانیم با هم جمع کنیم ولی خدای تعالی این قدرت را میتواند بدهد که امام تمام صداها را در کرهٔ زمین بشنود و همه را هم بفهمد که چه هستند.
ما میگوییم: چهطوری؟ مگر چنین چیزی میشود؟
پاسخ این است که:
✨«إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
🍃خدا این قدرت را دارد.
میخواهی به تو هم بدهد؟! خب نمیشود به ما بدهد. ما خرابکاری میکنیم. از اسرار مردم باخبر میشویم مثلاً میفهمیم فلانی حاجتهایش چیست؟
اگر قدرت به ما بدهد خرابکاریهایی میکنیم مثلاً طبق خواستههای دل خودمان میخواهیم یک کارهایی بکنیم. خدای تعالی این کارها را نمیکند ولی اگر بخواهد بکند، میشود.
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
باب رابع از کتاب شریف
مکیال المکارم
فی فوائد الدعاء للقائم علیه السلام
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
✨”فِی الْجٍِهَاتِ الْمُجْتِمَعَةِ اَلْمُوجِبَة لِلدُّعَاء لَهُ عَلَی الْأَنَام”
این باب از صفحهٔ ۸۷ تا ۳۷۶ چاپی که در دست من است، (نزدیک به ۳۰۰ صفحه) است.
✳️ باب چهارم در:
«جهاتی که در امام زمان (صلواتاللهعليه) جمع است و باعث میشود که ما انگیزه پیدا کنیم برای حضرت دعا کنیم».
حالا شاید نتوانیم در این جلسه وارد مطلب بشویم اما مطلب مهمی که درباره کل این موضوع باید عرض کنم این است که:
اصل این کتاب که مرحوم صاحب مکیال نوشتهاند، برای این است که در مردم و حداقل در مؤمنين، انگیزههای قوی به وجود بیاید که برای آقا امام زمان (ارواحنافداه) دعا کنند. آن هم نه یک دعای معمولی، دعایی که باعث ظهور حضرت شود.
دعا از دعوت میآید. دعوت و دعا از یک ریشه هستند.
یعنی طوری دعا کنی و از خدا درخواست داشته باشی که حضرت تشریف بیاورند که در آیات و روایات، زیاد به این مسئله تصریح شده.
در بعضی از تشرفات و پیامها هم که میدانید حضرت سفارش فرمودهاند که برای فرج من دعا کنید مثلاً در یک موردفرمودهاند: «خدا را به حقّ عمهام زینب، به پریشانحالی عمهام زینب (سلاماللهعلیها) قسم دهید که فرج من را برساند و یا در توقیع (دستخط مبارکشان در زمان غیبت صغری به توسط نواب اربعه) فرمودهاند:
✨” واَکْثِرُوا الدُّعَاء بِتَعْجِیلِ الْفَرَج فَاِنَّ ذَٰلِكَ فَرَجُکُم؛
: زیاد برای تعجیل فرج من دعا کنید که این فرج شما است”.
❇️ موضوع این باب و این کتاب، جهاتی است که باعث شود ما واقعاً دنبال امام زمان (صلواتاللهعليه) بدویم و شتاب کنیم، همانگونه که بیمار بدحال یا اطرافیانش برای مداوای او به سوی بیمارستان و پزشک شتاب میکنند؛ ما هم چنان مشتاق آن حضرت و ظهور مقدسشان باشیم که کمتر از دویدن بدنبال دکتر در معالجه بیمار بدحال نباشد تا بتوانیم از خدا ظهورشان را بگیریم؛ چون خدا باید اذن ظهور را بده و خدای تعالی هم وقتی ببیند که یک عدهای پایِ کار ایستادهاند، کمکم به همهٔ شیعیان گسترش پیدا میکند. به هر حال یک آتشی که در یک انبار ذغال بیفتد، به همهی ذغالها سرایت و آتش گسترش پیدا میکند.
در میان مؤمنين هم، وقتی آتش محبت امام زمان (ارواحنافداه) بیفتد، کمکم گسترش پیدا میکند.
شما شاید یادتان نباشد ولی تقریباً شاید حدود سی سال پیش این توجهی که الآن به آقا امام زمان (ارواحنافداه) هست، آن موقع نبود. آن موقع انگار یک تاریکیِ زیادی در فضای ذهنی جامعه وجود داشت. توجه به آقا امام زمان (ارواحنافداه) خیلی ضعیف بود طوری که حتی مثلاً در جشنهای نیمه شعبان انسان میدید خبری نیست، چراغانی نیست، توجهی نیست. خب این مسائل از برکت نام مقدس آقا امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) رشد پیدا میکند.
❇️زمینه سازی برای ظهور
برای ظهور حضرت ولی عصر ارواحنافداه، اول باید یک آب و جارویی بشود و جامعه آماده شود.
مرحوم امام ره هم هدفشان از نهضت اسلامی، این بود که برای ظهور حضرت یک آب و جارویی شود؛ بالأخره اینجا، یعنی ایران، شیعهخانهی امام زمان (ارواحنافداه) در تمام دنیا است و این افتخار ما شیعیان ایران است که کشورمان، کشور امام زمان (ارواحنافداه) است.
حتی عراق با اینکه مرقد مطهر شش امام معصوم (علیهم السلام) در آنجا است، مثل ایران نیست، یعنی مذهب رسمیشان در قانون و نظام حکومتی، «شیعه اثنیعشری» نیست. خب اینها خیلی تأثیر دارد.
✳️«اینجا شیعهخانه ماست»
اهل بیت (علیهمالسّلام) یک شیعه خانه و یک حیاط خلوتی دارند و آن ایران است.
باید یک عدهای همت کنند که مرحوم امام خمینی (رحمت الله تعالی علیه) همت کردند و انقلاب شد و ما باید قدر این نظام و شیعه خانه را بدانیم.
نظامی که متکی به شرع مقدس است و خانه امنی برای دوستان اهل بیت علیهم السلام است تادشمنان اهل بیت (علیهمالسّلام) نتوانند در آن دستاندازی کنند مثل داعش.
🔰اگر خداوند متعال این دیوار محکم متکی به صاحب الزمان علیه السلام را به این کشور نمیداد، اگر این حفاظت نمیبود و این زحمات کشیده نمیشد، نیروهای امنیتی زحمت نمیکشیدند، فکر میکنید چه میشد؟!
خب قدر اینها باید دانسته شود. قدردانی، یک وقت در حد همین صحبت است؛ یک وقت هم عملاً باید تلاش کنیم که مردم و جوانها در این کشور با معارف دین، با معارف امام زمان (ارواحنافداه) با تربیتهای اهل بیت (علیهمالسّلام) بزرگ شوند، بچههای ما امام زمانی بار بیایند؛ خب این وظیفه همهٔ ماست.
☘️حتی مرحوم امام در کلماتشان دارند که: «اگر مسئولینِ ما از این هدف که باید جمهوری اسلامی زمینه ساز ظهور حضرت حجت (سلام الله علیه) باشد، از این هدف غافل شوند، خیانت بزرگی به جمهوری اسلامی کردهاند» و من مجموع کلمات امام خمینی ره دربارهٔ عظمت و شخصیت آقا امام زمان ارواحنافداه را در کتاب «خورشید هدایت» جمعآوری و شرح دادهام.
♻️ چه جهاتی باعث میشود برای ظهور آقا امام زمان (ارواحنافداه) دعا کنیم؟!
دعا کردن برای حضرت، انگیزههای قوی میخواهد.
این که ما کارهایمان را انجام بدهیم بعد هم یک دعایی برای حضرت بکنیم، به گونهای که غیبت حضرت ما را تکان ندهد، این دعا سبک شمردن مهمترین موضوع در عالم و بی تفاوتی در برابر قلب تپندهٔ جهان بشریت است و مثل این است که شما ناراحتی قلبی داشته باشید و هیچ اهمیتی به مراجعه به پزشک و درمان خود نکنید و در اثر بی اهمیتی به این موضوع حساس، فوت کنید یا از هوش بروید.
❤️امام علیه السلام، قلب عالم و مغز آن است.
قلب عالم است زیرا تنها وسیلهٔ ارتباطی بین خالق و مخلوقات و حجت خدا بر آنان است و به همین خاطر، معدن رحمت و محبت از سوی خداوند متعال به خلق جهان است و خداوند کریم به مهربانی و محبت و دعای او به خلائق، روزی میدهد و وجودش رحمت گستردهٔ خدا برای جهانیان است؛ چنان که خداوند متعال دربارهٔ جد بزرگوارش رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) میفرماید:
«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ؛ (الانبیاء ١٠٧)
: ای رسول ما، ما ﺗﻮ را نفرستادیم مگر آنکه ﺭحمتی ﺑﺮﺍی ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ باشی»؛
و درباره او هم همین مقام و منزلت جاری است، چرا که او خلیفهٔ بحق رسول خدا است و باید مانند آن حضرت رحمت خدا برای جهانیان باشد که در حدیث لوح (لوح زمرد سبز رنگی که از طرف خداوند متعال بعنوان چشم روشنی تولد حضرت امام حسین علیه السلام توسط جبرئیل امین علیه السلام تقدیم حضرت زهرا سلام الله علیها شد) در این لوح مقدس هم، همین تعبیر درباره امام عصر علیه السلام هست که پس از نام یکایک امامان معصوم از آل محمد علیهم السلام، خداوند متعال میفرماید:
«… ثم اکمل ذلک بابنه رحمة للعالمین…؛
سپس امر دینم و امر امامت و هدایت خلق جهان را بوسیلهٔ فرزند او (یعنی فرزند امام حسن عسکری علیه السلام) کامل میکنم که او رحمت الهی برای تمام عالمیان است».
و مغزِ عالم و این پیکرهٔ عظیم جامعه بشری است زیرا حجت خدا و مخزن علم الهی در جهان است همانطور که مغز در بدن چنین جایگاهی دارد که به جهت اختلال سلولها با این مغز، بشر دچار سردرگمی و حیرت شده و اعمالش عاقلانه نیست و رفتار دیوانگان را دارد.
❤️ وقتی امام و حجت خدا، به لحاظ موقعیت علمی، جایگاه نخست و رتبهٔ اول خلقت را داراست، و خداوند متعال علم حقیقی و اسرار علمی نظام خلقت را در قلب او ذخیره کرده، خب نام این مقام و جایگاه چیزی جز مغز عالم خلقت چه میتواند باشد؟!
چه تشبیهی دقیقتر از مغز و قلب در بدن برای مقام والای حجت خدا که اگر خداوند متعال چنین عنصر شریفی را در ابتدای خلقت قرار نمیداد و او را معدن علم و حکمت و رحمت خویش نمیفرمود، مانند این میشد که خداوند بدن انسانی را بیافریند اما مغز و قلب در آن قرار ندهد!!
🌱گمان نکنید که ما از پیش خود این تشبیه را برای جایگاه پیامبر و امام(علیه السلام) کردهایم، نه، این تشبیه در دعاها و آیات شریفه قرآن مطرح شده که اینجا جای پرداختن به آن نیست اما بطور اجمال میگوییم که در قرآن کریم «وجهالله» یکی از والاترین تشبیهات و مَثَلها برای بیان نزدیکی و قرب چهارده معصوم علیهمالسلام به خدای تعالی است که روایاتش در تفسیر شریف «البرهان» سید هاشم بحرانی (رضوانالله علیه) ذیل آخرین آیه سورهٔ مبارکه «قصص» نقل شده است.
همچنین در روایات ذیل آیه ۲۷ سوره مبارکه «الرحمن» این روایت را از اباصلت هروی، از حضرت رضا (علیهالسلام) نقل فرموده است که:
📚 ابن بابويه، قال: حدثنا أحمد بن زياد بن جعفر الهمداني، قال: حدثنا علي بن إبراهيم، عن أبيه إبراهيم بن هاشم، عن عبد السلام بن صالح الهروي، قال: قلت لعلي بن موسى الرضا (عليهالسلام): يا بن رسول الله، فما معنى الخبر الذي رووه أن ثواب لا إله إلا الله النظر إلى وجه الله تعالى؟ فقال (عليهالسلام): «يا أبا الصلت، من وصف الله تعالى بوجه كالوجوه فقد كفر، ولكن وجه الله تعالى أنبياؤه ورسله وحججه (صلواتاللهعليهم)، هم الذين بهم يتوجه إلى الله عز وجل وإلى دينه ومعرفته، وقال الله تعالى: كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ* وَيَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ وقال عز وجل:
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ ».
☘️ جناب ابن بابویه بسند معتبر از اباصلت نقل میکند که گفت:
به حضرت علی بن موسی الرضا علیهالسلام عرض کردم که : ای پسر رسول خدا، پس معنای آن خبری که نقل کردهاند که: «پاداش لاالهالاالله، نگاه کردن به چهرهٔ خدا است، چیست؟
آن حضرت فرمود: «ای اباصلت، هرکس خدا را توصیف کند به داشتن چهرهای مانند همهی چهرهها،قطعاً کافر شده و لکن چهرهٔ خدا، انبیاء و پیامبران و حجتهای الهی- که صلوات خدا بر همهی آنها باد- هستند؛ چراکه آنها کسانی هستند که به واسطهی آنها به سوی خدای عزوجل و به دین او و معرفت او، توجه پیدا میشود و خدای تعالی فرموده است: «هرکس بر زمین است فانی میشود و تنها چهرهٔ الهی باقی میماند» و نیز خدای عزوجل فرمود: «هرچیزی از بین میرود بجز چهرهٔ او».
طبق این فرموده و سایر روایات اهل بیت عصمت و طهارت علیهمالسلام، علت اینکه وجه الله، پیامبران و ائمهٔ هدی علیهمالسّلام هستند آن است که «وجه»(یا به فارسی صورت و چهره) چیزی است روی کردن به چیزی با آن انجام میشود و خداوند عالم وقتی میخواهد به کسی یا چیزی رو کند، توجه قلبی حجت خویش، امام زمان علیهالسلام و دعای آن حضرت را به سوی آن کس یا آن چیز میگرداند همانطور که شما وقتی میخواهید به کسی محبت کنید با تمام چهرهٔ خود رو بسوی او کرده و مثلاً با او صحبت میکنید.
حالا باید بپرسیم چرا خدا از جامعهی عصر غیبت رو بر میگرداند؟ یعنی چرا امام زمان علیهالسلام را که علامت رو کردن خداوند به خلق خویش است و خشنودی او خشنودی خدا و خشم او خشم خدا است همانگونه که به تصدیق شیعه و سنی، حضرت زهرا سلاماللهعلیها چنین بوده و هستند؛ حال چرا خدا از ما رو بر میگرداند، یعنی امام زمان را از ما غائب میکند؟
این قلب و مغز نظام خلقت، اگر ارتباطش با سلولهای این پیکرهٔ بزرگ مختل شود که متأسفانه شده و از آثار این اختلال، مفاسد عظیم جامعه بشری اعم از جنگهای جهانی و سایر جنایتهای فراگیر در جامعه بشری است که سلولهای این پیکرهٔ جهانی باید از درد به خود بپیچند که میپیچند و باید از مصیبتها ناله بزنند که میزنند وباید از فجائع شکنندهٔ جهان بشریت ضَجّه بزنند که میزنند اما هنوز متوجه نشدهاند که این فجایع و مصائب بزرگ جهانی بخاطر عدم ارتباطشان با قلب و مغزِ پیکرهی بیماری به نام بشریت است و لذا بر همهی سلولهای این پیکره (تک تک انسانها) واجب و حیاتی است که خواستار برقراری ارتباط با قلب و مغز شوند (ظهور امام را درخواست کنند) و برای تعجیل فرج آن حضرت چنان به درگاه خدا ضجه و ناله بزنند که گویا یک بیمار اورژانسی را از بیمارستان میخواهند نجاتش دهد که دعا برای فرج اینچنین باید باشد.
💚 مقصودمان این است که اهمیت دعا برای تعجیل فرج امام زمان (علیهالسلام) باید در حد اهمیت جان انسان، بلکه بالاتر از آن باشد، اگر به آن معرفت داشته باشیم زیرا ما اگر جانمان را از دست بدهیم، انشاءالله به رحمت خدا میرویم اما اگر امام زمانمان را گم کنیم – که کردهایم – سعادتمان را از دست دادهایم.
آری، خلقت خداوند متعال، عیب و نقصی ندارد و این پیکره جهانی را بدون قلب و مغز نگذاشته و لذا دعای ما باید چنان پر نفوذ در آسمان بایدکه موجب اذن خداوند برای ظهور و فرج باشد و زمان ظهور را باعجله برساند؛ مثلاً اگر خداینکرده ده سال به ظهور مانده باشد، آن را تبدیل به یک ماه کند و پس از یکماه ظهور انجام شود؛ چون یک طرفِ قضیهٔ ظهور و فرج، ما شیعیان هستیم. اگر خودِ حضرت میخواستند به اعجاز اقدامی کنند، همان هزار سال پیش میکردند؛ بلکه زودتر، خود امیرالمؤمنین (علیهالسلام) اینکار را میکرد وآن مصائب عظیم برای ایشان و ائمه اطهار (علیهمالسلام) پیش نمی آمد.
یک جهت غیبت حضرت ولی عصر علیهالسلام، مانند خانهنشینی امیرالمؤمنین (علیهالصّلوةوالسّلام) است که اگر مردم نمیآمدند و از حضرت درخواست نمیکردند، خانهنشینیِ حضرت ادامه پیدا میکرد ولی بالأخره بعد از ٢۵سال آمدند به حضرت گفتند: شما باید سر کار باشید.
امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) هم از باب اینکه اتمام حجت شود، گفتند: بسیار خب ما میآییم ولی میدانیم که شما اهلش نیستید، شما آنقدر من را اذیت میکنید، خون به دل من میکنید که مرگم را از خدا میخواهم که آخرش حضرت مرگشان را از خدا خواستند و مردمِ کوفه را نفرین کردند که خدا علی را از شما بگیردو کسی مثل خودتان بیاید رهبرتان باشد و همان هم شد.
❇️یا امام حسین (صلواتاللهعليه) که دعوت مردم کوفه را پذیرفتند و آمدند، از باب اتمام حجت بود. میدانستند اینها پایِ کار نمیایستند ولی برای اتمام حجت و برای اینکه روزی نگویند: «ما امام حسین (علیهالسّلام) را خواستیم اما ایشان نیامدند. ما پایِ کار بودیم و کوتاهی نکردیم».
اگر امام حسین (علیهالسلام) بسوی آنها نمیرفت میگفتند: «ما از امام حسین (عليهالسّلام) خواستیم بسوی ما بیاید و رهبر ما باشد، چندهزار نامه فرستادیم، ایشان اصلاً اعتنا نکردند. مگر ما چهکار کرده بودیم؟
لذا در دعای شریف ندبه میفرماید:
✨” وَلِئَلَّا یَقُولَ أَحَدٌ لَوْلا أَرْسَلْتَ إِلَیْنَا رَسُولاً مُنْذِراً وَ أَقَمْتَ لَنَا عَلَماً هَادِیاً؛
: خدایا تو پیامبران را [با آنکه میدانستی مردم دعوت آنها را قبول نمیکنند، بسوی مردم] فرستادی تا هیچکس نتواند بگوید خدایا چرا پیامبری بیم دهنده بسوی ما نفرستادی و چرا پرچمی هدایتگر [امامی معصوم] برای ما منصوب نکردی تا از نشانه های تو پیروی کنیم پیش از آنکه خوار و ذلیل شویم».
در مورد آقا امام زمان (ارواحنافداه) هم حجتها تمام شده و خداوند متعال میفرماید: ما هم وقتی اذن ظهور به حجت خود میدهیم که شکستی در کار نباشد.
♻️خب حالا وظيفه ما چیست؟
اینهمه پیغام و سفارش به اینکه از خدا بخواهید در ظهور آقا امام زمان (ارواحنافداه) تعجیل بفرماید.
تعجیل کردن در فرج از جانب خداست و ما باید از خدا درخواست کنیم که در امر فرج تعجیل کند.
انگار انسان بخواهد پایش به یک عالَم جدیدی، به یک دنیای جدیدی باز شود.
بحثِ دعای صِرف نیست که بگوییم: ما یک دعایی بکنیم.
نه، تو داری بهوسیله واردشدنِ در این برنامه (که بحثِ اصلی کتاب مرحوم صاحب مکیال است) وارد در عصر ظهور امام زمان ارواحنافداه میشوی. از بُعد فضای معنویِ زندگیِ زمان ظهور، تو داری خودت را وارد این فضا میکنی انگار میخواهی خودت را از زمان غیبت خارج کنی و در زندگیِ زمان ظهور قرار بگیری.
☘️دعا برای فرج، ورود به زندگی جدیدی است
روایاتی که مرحوم صاحب مکیال آورده و مباحثی که در آن مطرح میشود، انسان را وارد عالم دیگری میکند مانند این که کودکی متولد و از عالَمی تاریک به عالَمی سراسر نور وارد شود.
من این لطف و عنایت و مرحمت را همان اوایلی که با کتاب نورانی «مکیالالمکارم» آشنا شدم حس کردم؛ خدا شفا بدهد به نوه صاحب مکیال جناب آیتالله حاج آقا رضا موحد ابطحی اصفهانی، ایشان واسطه شدند تا ابر رحمت معارف نورانی این کتاب بر سرم سایه بیفکند.
ما داشتیم با اتوبوس از اصفهان میآمدیم قم، حدود ٣۵ سال پیش بود. من هنوز معمّم نبودم.
قم درس میخواندم. دیدم یک آقا سید بزرگواری در حدود چهل سالگی بطور اتفاقی، آن طرف روی صندلیِ کنارِ ما نشسته بودند. گفتم یک سؤالی از ایشان بکنم که من میخواهم برای حضرت امام حسین (علیهالسّلام) گریه کنم چهکار کنم با شنیدن نام و مصائب ایشان زود اشکم جاری شود.
صحبتهایی شد که حالا یادم نمانده ولی ایشان انگار که یک مأموریتی داشته باشند، گفتند: کتاب «مکیالالمکارم» را بخوان. بعد هم که قم رسیدیم و خواستیم جدا شویم، گفتم: من اگر سؤالی داشتم، کجا و چه زمانی خدمت شما برسم؟
ایشان فرمودند: کتاب را که تمام کردی همدیگر را میبینیم انشاءالله و سریع جدا شدند و رفتند و من چون خانواده همراهم بود، نمیشد دنبالشان بروم.
☘️این موضوع، خیلی انگیزهٔ بزرگی برای من شد که حتما حتما کتاب را تهیه و مطالعه کنم. چون آن موقع اصلاً نمیدانستم ایشان چه کسی بودند.
همانموقع رفتم کتاب را از گذرِخان، نزدیک حرم مطهر حضرت معصومه (سلام الله علیها) خریدم و مشغول مطالعهاش شدم و چون ایشان گفته بودند که کتاب را طوری باید مطالعه کنی که هر جایش را پرسیدم، بلد باشی، باید آن را با دقت میخواندم؛ چون دو جلد کتاب به زبان عربی و نزدیک هزار صفحه و هنوز هم ترجمه نشده بود؛ لذا مطالعه کتاب مانند آب شدن برف و فرو رفتن آب آن در زمین بتدریج به خورد روحم میرفت و این خیلی خوب بود؛ شما هم کوشش کنید مطالعه معارف نورانی کلمات اهل بیت علیهم السلام، اینطوری باشد و بتدریج جذب روحتان شود.
در مدت یکسال و نیمی که من مشغول مطالعهٔ این کتاب بودم، هیچ وقت در این مدت، ایشان را ندیدم و اصلا نمیدانستم ایشان قم ساکنند یا جای دیگر ضمن آن که گاهی با خودم فکر میکردم اصلا شاید آقا امام زمان ارواحنافداه بودهاند و… .
🖌کتاب را که مطالعه میکردم، دائما حس میکردم فیوضات معنوی به ذهن و روحم سرازیر شده؛ انگار که حضرت ولیّعصر (ارواحنافداه) یک ابری از رحمت باز کردهاند و مطالب کتاب و روایاتش بر زمین دلم بارش میکند.
همینطور معرفتها بیشتر و عنایتها بیشتر شد تا پس از یکسال و نیم، بحمدلله روز شنبهای بود که من کتاب را تمام کردم و روز دوشنبه، یعنی با فاصلهٔ یکروز مشرّف شدم مسجد مقدس جمکران؛ چون مدتی بود که دوشنبهها میرفتم جمکران، روز دوشنبه آن آقای بزرگوار را دوباره دیدم.
آن موقع، تردد به مسجد مقدس جمکران به این راحتی نبود باید در نزدیکی حرم منتظر مینی بوسی قدیمی میشدیم که تا جایی که میشد مسافر میزدند و آدم نمیتوانست تکان بخورد، جوری که آن سید بزرگوار هم در همان مینی بوس بود و من بخاطر شلوغی و فشردگی جمعیت مینی بوس، ایشان را نمی دیدم و موقع پیاده شدن، یکمرتبه دیدم ایشان هم از ماشین پیاده شدند و چشمم دوباره به دیدارشان روشن شد.
واقعاً به خودم لرزیدم؛ چون آنچه که ایشان فرموده بود که وقتی کتاب را تمام کردی، همدیگر را میبینیم، محقق شد.
حال عجیبی بود و عظمت خاصی از ایشان در دلم حس میکردم و از آن موقع تا بحال که حدود ۳۵ سال میگذرد، خدمتشان هستم؛ هرچنداین روزها در بستر بیماری هستند و انشاءالله خداوند رحمان شفایشان بدهد.
ایشان را بعد از مدتی کم کم شناختم چون بزرگی و هیبتشان مانع میشد سؤالی از ایشان بپرسم.
بله، ایشان نوه صاحب مکیال، جناب آیتالله حاج آقا رضا موحد ابطحی و داماد بزرگوار مرحوم آیتالله العظمی گلپایگانی بودند.
🍃خواستم بگویم این کتاب اینطوری است؛ دریچهای است بهسوی ظهورِِ حضرت ولیّعصر (ارواحنافداه) و ابری است پرباران از رحمت گستردهٔ امام زمان (علیه السلام) برای تربیت انسان که اصل تربیتشدن به دست آن حضرت است والاّ دیدنِ حضرت بدون تربیت ضرر است، نفع نیست.
💫و صَلَّی اللهُ عَلَی سَیِّدنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ
۲۶ جمادیالثانی ۱۴۴۱
۱۳۹۸/۱۲/۲
حجتالاسلام والمسلمین علیرضا نعمتی حفظهاللهتعالی
