توضیحاتی پیرامون دعای معرفت امام علیه السلام جلسه ۶

 توضیحات پیرامون جملهٔ: «… أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ…»

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

جلسهٔ ششم از شرح دعای معرفت امام علیه‌السّلام در ماه مبارک رجب به این جمله می‌رسیم:

“فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ”

خدایا! پس به‌وسیلهٔ این «وُلَاةِ أمر»، این ارواح مطهر معصومین عليهم‌السّلام آسمان و زمینت را از توحید پر کردی.
با تلاش آن‌ها، با بندگی آن‌ها و با تعالیم‌ آن‌ها به ملائکه که کارهای عالم را از دانه باران تا حرکت کهکشان‌ها انجام می‌دهند.
آن‌ها به تعالیم توحیدی که این ارواح مطهر به آن‌ها دادند؛ آسمان و زمین را از نظم توحیدی پر کرده‌اند که همه نشان می‌دهد که «خدای واحد» بر عالم حاکم است.

خدایا! پس به این مقام و به این نشانه‌ها از تو درخواست می‌کنم. به‌واسطهٔ قداست این ارواح مطهر از تو درخواست می‌کنم.
به معانی که آن‌ها تو را با آن معانی می‌خوانند، از تو مسئلت می‌کنم.

“فَبِذَلِكَ أَسْأَلُكَ وَ بِمَوَاقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِكَ؛
: به آن موقعیت‌های عزّت از رحمتت یعنی به آن عنایات خاصّی که شامل حال این ارواح مطهر می‌شود و آن‌ها در پیشگاه تو عزیز هستند”،

“و‌َ بِمَقَامَاتِكَ وَ عَلامَاتِكَ؛
: و به جایگاه‌هایی که آن‌ها دارند و نشانه‌هایی که آن‌ها در عالم خلقت از تو دارند که تو را نشان می‌‌دهند”.

و به همهٔ خلقت‌ها و نظم عالم که به‌سوی تو دلالت می‌کند؛ از تو درخواست می‌کنم.
تمام این معرفت را من ابراز کردم. معرفتی که تو را نشان می‌دهد. به این خاندانی که آینه‌های تو هستند؛ من از تو درخواست می‌کنم.

“أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ؛
: این‌که بر محمد و آل محمد یعنی همین «وُلَاةِ أمر» و کلیهٔ خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام و فرزندانشان و اولادشان و نسلشان که در میان مردم تا روز قیامت زندگی می‌کنند؛ رحمت خاص خودت را نازل بفرمایی”.

این‌که خود آن‌ها هم رحمت خدا در میان مردم هستند. به‌واسطهٔ وجود آن‌ها خداوند متعال به مردم نظر خاص می‌فرماید.
این‌که اولاد پیغمبر، اولاد امیرالمؤمنین، اولاد فاطمه زهرا علیهم‌السّلام به‌عنوان آل محمد تا روز قیامت در میان مردم باشند؛ خدایا بر آن‌ها رحمت خاص خودت را نازل بفرما.
چون وجود آن‌ها مایهٔ برکت و سبب حفظ نظامِ توحید در عالم می‌شود که در رأس‌شان آقا امام زمان ارواحنا‌فداه هستند. به‌واسطه امام زمان ارواحنافداه نظام عالم استوار می‌شود.

اولین درخواست من این است که:
«خدایا! این دریای رحمت خودت یعنی محمد و آل محمد علیهم‌السّلام را برای ما حفظ بفرمایی».
مثل این است که ما یک‌ ماهی کوچکی هستیم‌؛ در اقیانوسی از رحمت خدا قرار گرفتیم.
این نظام خلقت را خدای تعالی به برکت دعای فاطمه زهرا و چهارده معصوم علیهم‌السّلام و به نظر رحمت به آن‌ها خلق کرده.
آسمان‌ها، کهکشان‌ها و هوایی که تنفس می‌کنیم، آبی که به ما حیات می‌دهد، همه این نعمت‌ها را خدای تعالی به برکت وجود مطهر آن‌ها خلق فرموده.

در بحث «آیهٔ شریفه تطهیر» بیان کردیم که اصلاً از لحاظ عقلی و علمی اگر خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام نباشند؛ خدا خلقتی را انجام نمی‌دهد.
به‌خاطر این‌که‌ آن‌ها در نظام خلقت هستند و منظورِ نظر پروردگار هستند؛ معنا دارد که خلقی و مخلوقاتی آفریده شوند.

خلاصه‌اش هم این است که «آیه شریفهٔ تطهیر» بیان می‌کند که خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام مرکز عصمت در عالمِ هستی هستند. خدا فقط در مورد آن‌ها «عصمت مطلق» را اراده فرموده.
خلاصهٔ معنای «آیه تطهیر» این است که خداوند فقط در مورد شما خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام «پاکی و عصمت مطلق» را اراده فرموده.

خب این معنایش چه می‌شود؟
معنایش این می‌شود که آن‌ها مرکز نگه‌دارندگی در عالم خلقت هستند.
یعنی عصمت‌ِ آن‌هاست که باعث می‌شود جهالت‌ها و زشتی‌ها و پلیدی‌ها دفع شوند و ازبین بروند.

مَثل آن‌ها در نظام خلقت مَثل مغز در بدن است. یعنی اگر کلّ نظام خلقت را مِثل یک بدن در نظر بگیریم؛ جایگاه خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام جایگاه مغز است.
تمام آسمان‌ها و زمین‌ها و کهکشان‌ها و ملائکه و انسان و اجنه و همهٔ موجودات مِثل سلول‌های این بدن هستند.
خب اگر مغز در بدن نباشد؛ آفریدنِ دست و پا و‌ چشم و گوش و سایر اعضاء بی‌معنی می‌شود. مغز است که آن‌ها را هدایت می‌کند و جهت می‌دهد و رفتار مناسب را به آن‌ها القاء می‌کند.
لذا اگر خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام نبودند؛ آفرینش عالم بیهوده بود.

این معنای وجود محمد و آل محمد علیهم‌السّلام در میان خلقت است.

لذا اگر خودمان را سلول‌های یک بدن درنظر بگیریم؛ اولین درخواستمان باید چه باشد؟
این باشد که:
«خدایا! این مغزی که ما را هدایت می‌کند و به ما معنا می‌بخشد؛ رحمت خودت را اول بر او نازل کن که به‌واسطهٔ رحمتی که بر او نازل می‌کنی، ما هم معنا و حیات پیدا می‌کنیم».

مثالِ اقیانوس را هم که درنظر بگیریم؛ اگر آن اقیانوسِ رحمت خدا را محمد و آل محمد علیهم‌السّلام درنظر بگیریم که همین‌طور هم هست؛ آن‌ها رحمت واسعهٔ خدا در نظام خلقت هستند که:

«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ؛ (انبیاء/١٠٧)
: ای پیامبر! ما تو را نفرستادیم مگر این‌که رحمت باشی برای تمام عالمیان».

یعنی تمام آن‌چه که خدای تعالی در عالم خلقت خلق کرده؛ رحمتی که تمام این‌ها را فرا بگیرد،

«وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ؛
: رحمتِ من تمام چیزها را در برگرفته».

تمام این موجودات زمینی و آسمانی، تمام کهکشان‌ها با تمام ستارگان و میلیاردها، میلیارد موجوداتی که خدا خلق کرده؛ رحمتی که همهٔ این‌ها را فرا گرفته؛ حضرت رسول اکرم و خاندان عصمت و طهارت عليهم‌السّلام هستند.
یعنی چهارده معصوم علیهم‌السّلام رحمت واسعهٔ خدا هستند که ه‍مهٔ آن‌ها را فرا گرفته.

طبق این دوتا آیه، پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم رحمت واسعهٔ خدا هستند.

«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ؛ (انبیاء/١٠٧)
: تو‌ رحمت هستی برای تمام عالمیان».

یعنی تو‌ وجودت سبب حیات برای تمام عالمیان می‌شود. وجود تو باعث می‌شود که خدای تعالی تمام آن‌چه که آفریده را نگهداری کند و حیات به آن‌ها بدهد و حفظشان کند.

«وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ» (اعراف/١۵۶)

علاوه بر مثالِ «مغز در بدن» که اولین دعای سلول‌های بدن، سلامتی مغز است؛ در مثال اقیانوس هم همین‌طور است.
یعنی هر کدام از ما ماهیانِ این دریای رحمت خدا، اولین دعایمان این است که:
«خدایا! این اقیانوس را برای ما حفظ کن.
خدایا! رحمتت را بر این اقیانوس نازل کن».

چرا؟
چون با وجود این اقیانوس، ما هم از حیات و زندگی و نعمت‌های تو بهره‌مند می‌شویم.

لذا اولین دعای ما و آخرین دعای ما و همهٔ دعای ما «صلوات بر محمد و آل محمد علیهم‌السّلام» است.

این هم توضیحی دربارهٔ «أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ».

این‌همه‌ جملات را در معرفت «وُلَاةُ أمر» گفتیم که اگر می‌خواهیم درخواستی بکنیم؛ درخواستمان صلوات بر محمد و آل محمد است و بعدش درخواست‌های دیگر است.

علت این‌که این‌همه جملات را در معرفتِ «وُلَاةُ أمر» گفتیم، به‌خاطر همین مسئله بود.

چیزی هم که برای خودمان می‌خواهیم این است که:

“وَ أَنْ تَزِيدَنِي إِيمَانا وَ تَثْبِيتا؛
: این‌که من زیر سایهٔ این رحمت واسعه، ایمانم به آن‌ها بیشتر شود و هم‌چنین به تو که آن‌ها را خلق کردی و همهٔ آن‌چه که آن‌ها دارند را تو لحظه به لحظه به آن‌ها داری می‌دهی و این‌که من ثابت‌قدم باشم در معرفت و اطاعت آن‌ها”.

معنای ایمان یعنی:
«ایمان به تو و ایمان به محمد و آل محمد علیهم‌السّلام و پایداری در اطاعت و پیروی از آن‌ها».

“يَا بَاطِناً فِي ظُهُورِهِ؛
: ای خدایی که در عین حال که آشکار هستی ولی در آشکاریِ خودت پنهان هستی”.

ان‌شاءالله این را در جلسهٔ بعد عرض خواهم کرد.

وَ صَلـّی اللهُ عَلـَی سَيِّــدَنَا مُحَمَّــدٍ وَ آلِــهِ الطَّيِّـبِينَ الطّـَاهِـرِین

۱۷ رجب المرجب ۱۴۴۲
۱۱ اسفند ۱۳۹۹

میانگین امتیاز مخاطبین - ۹۶%

۹۶%

به این مطلب با انتخاب تعداد ستاره های روبه رو امتیاز دهید .

User Rating: ۵ ( ۱ votes)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *