حجت الاسلام و المسلمین علیرضا نعمتی آموزه های حجت الاسلام علیرضا نعمتی
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ ٱلشَّیْطَانِ ٱلرَّجِیم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
📗صحبتمان دربارهٔ سوره مبارکهٔ یس است. به آیهٔ یازدهم و دوازدهم میپردازیم. سورهٔ مبارکه «یس» فضائل بسیار دارد. قبل از شروع صحبت به یکی از آنها اشاره میکنم.
در روایت است از پیامبر اکرم (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) کسی که این سوره را بخواند و نیتش خدای عزّوجل باشد یعنی هیچ نیت دیگری جز خدای تبارک و تعالی و رضا و خشنودی او نداشته باشد، خداوند او را میآمرزد و آنقدر به او اجر میدهد که مثل اینکه قرآن را دوازده مرتبه خوانده باشد. [این یک فضیلت]
انشاءالله در هر جلسهای یک فضیلتی از این سورهٔ مبارکه را ذکر میکنیم.
☘️آیه یازدهم میفرماید:
✨«إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ» (یس/۱۱)
ای پیامبر! تو به کسی میتوانی هشدار بدهی یعنی هشدار را بپذیرد (والّا پیامبر به همه هشدار میدهند) یعنی هشدارِ تو به کسی اثر میکند که
✨«مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ؛
: کسی که از ذکر پیروی کند».
✨«وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ؛
: و در غیب، در جایی که بهظاهر چیزی نیست و خلوت است، خدا ترس باشد».
پس بشارت بده او را به آمرزش و اَجر و پاداش کریمانه و بزرگوارانه و بزرگ.
🍃این آیه طبق آیات قبلی که داشتیم مربوط است به ولایت امیرالمؤمنین (علیهالصّلوةوالسّلام) که در آیات قبل فرمودند: چون اینها ولایت امیرالمؤمنین را نپذیرفتند، مساویست بر آنها که انذارشان بکنی و یا انذارشان نکنی، به آنها هشدار بدهی یا هشدار ندهی، اینها ایمان نمیآورند. علتش هم آیهٔ دهم بود این آیهای که خواندم:
✨«وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ» (یس/١٠)
ایمان نمیآورند. چرا؟
✅چون هدف اصلی آنها این است که راهی که خودشان میخواهند، بروند. به خدا اقرار کردن، به پیامبر و قرآن اقرار کردن؛ این وقتی مفید است، وقتی اقرارِ واقعی و ایمانِ واقعیست که آن هدف اصلیای که خداوند در نظر دارد و پیامبر اکرم (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) در نظر دارند و روح قرآن و پیام اصلی قرآن است که انسان «تربیت» شود. مربیاش هم این دوازده امام معصوم، جانشینان پیامبر اکرم، امیرالمؤمنین، امام حسن، امام حسین تا امام زمان (علیهمالسّلام) هستند.
❇️ یعنی اصلِ هدف تأسیسِ این دانشگاه زندگی که خداوند ایجاد کرده، این است که همانطوری که در دانشگاه، هدف دولت از تأسیس و ساختمان دانشگاه این نیست که ساختمانهایی اینجا مشاهده شوند. هدف این است که دانشجویانی بیایند و اساتیدِ مورد نظر و مورد تأییدِ آن دولت بیایند و به اینها تدریس کنند و کتاب مورد نظر را به اینها آموزش دهند و اینها فارغالتحصیل شوند.
🔰اگر ما بگوییم: دولت را قبول داریم، بگوییم: دانشگاه هم که خیلی خوب است، ما از محیطش لذت میبریم، قدم میزنیم و کتابش را هم قبول داریم ولی اینکه بیاییم سر کلاس بنشینیم و معلمین و اساتید به ما درسهایی بدهند و از ما تمرین و مشق و کار بخواهند، ما دیگر حوصلهٔ این را نداریم و میخواهیم از محیط این دانشگاه آنطور که دلمان میخواهد استفاده کنیم.
🖌 این مَثَل کسانی است که ولایت امیرالمؤمنین (عليهالسّلام) را نمیپذیرند. یعنی آن کارِ اصلیای که هدف دانشگاه بوده، تربیت انسانهاست. خدای تعالی «ربُّ العالمین» است، مربی است.
کسی که نمیخواهد تربیت را بپذیرد؛ چون آن چیزی که سخت است این است که انسان آن تربیتها را بپذیرد. از نظر شعار نه، از نظر عمل.
در عمل نمیخواهد از خواستهٔ دلش صرفنظر کند. هدف اصلی همین است که انسان از خواستهٔ نفسانیاش صرفنظر کند و آنچه که خواستِ خداست را بر خودش پیاده کند. آن هم نه بهخاطر اینکه خدا بخواهد بگوید تو از خواستههای دلت محروم باشی. نه! خداوند خواستههای او را تصحیح میکند. مثل پدر و مادری که خواستهٔ فرزندشان را تصحیح میکنند، مخالف نیستند. میگویند: خواستههای تو باید صحیح باشد، عاقلانه باشد، به ضرر خودت نباشد.
اصل بحث و ولایت و امیرالمؤمنین (صلواتاللهعلیه) این است که دعوا هم روی آن است.
✨«عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ» (نبأ/۱)
✨«عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ» (٢)
✨«الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ» (۳)
«از چه چیزی دارند سؤال میکنند؟».
«از آن خبر بزرگی که در آن اختلاف دارند».
که فرمودند امیرالمؤمنین (علیهالصّلوةوالسّلام) است.
☘️بنابراین در اصل، آنچه که هدف قرآن است، هدف پیامبر است که صراط مستقیم است، علیبنابیطالب (علیهالصّلوةوالسّلام) است.
خدا بهوسیله پیامبر و قرآن، مردم را به ایمان جذب کرده است. پیامبر و قرآن مردم را به امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) تحویل میدهند مثل پدر و مادری که بچه را تحویل مدرسه میدهند، میگویند: آقا! روی این کار کنید و تربیتش کنید.
آنها نمیخواهند این تربیتها را بپذیرند لذا خدای تعالی میفرماید: «فرقی نمیکند انذارشان کنی یا نکنی، ایمان نمیآورند چون هدفشان این نیست که ایمان بیاورند و تربیت شوند».
چهکسی را میتوانی انذار کنی؟
✨«إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكر»
تو در کسی میتوانی تأثیرگذار باشی، کسی هشدارهای تو را میپذیرد که
✨«اتَّبَعَ الذِّكْرَ؛
: از قرآن که در آن ذکر است پیروی کند».
📗 قرآن ذکر است، اهل بیت عصمت و طهارت (علیهمالسّلام) هم ذکر هستند، پیامبر اکرم هم ذکر است.
«ذکر» یعنی «یادآوری».
ببینید همانطوری که استاد دانشگاه کتاب را تدریس میکند، هم کتاب یادآوریکننده است به آن حقایق و مطالبی که هدفِ تدریس آن دانشگاه است هم آن استاد یادآوریکننده است. یعنی استاد مطالب کتاب را تبیین و روشن میکند. در کتاب هم آن مطالب و اهدافی که مورد نظر است، بیان شده.
ادامه دارد…
۵ جمادیالاول ۱۴۴۱
۱۳۹۸/۱۰/۱۱
حجتالاسلام والمسلمین علیرضا نعمتی حفظهاللهتعالی
