حجت الاسلام و المسلمین علیرضا نعمتی آموزه های حجت الاسلام علیرضا نعمتی
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ ٱلشَّیْطَانِ ٱلرَّجِیم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
📚مطالبی که امروز عرض میکنیم، برای هر دو کلاسِ «درسهایی از مکیالالمکارم» و کلاسِ «در محضر قرآن» است؛ چون مطلبش یکی شده. بهواسطه حدیث مفصّلی که از رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) نقل شده است.
🖌مرحوم شیخ صدوق در کتاب «کمالالدین» به سند خودشان از حضرت علیبنموسیالرضّا (علیهالصّلوةوالسّلام) و آن حضرت از پدر بزرگوارشان حضرت موسیبنجعفر (علیهالسّلام) و آن حضرت از پدرشان حضرت امام صادق (علیهالسّلام)، از پدرشان حضرت امام باقر (سلاماللهعلیه)، از پدر بزرگوارشان حضرت سجّاد (سلاماللهعلیه)، از پدرشان حضرت حسینبنعلی (علیهالصّلوةوالسّلام)، از پدرشان آقا امیرالمؤمنین (علیهالصّلوةوالسّلام) که فرمودند: رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) فرمودند:
✨” مَا خَلَقَ الله خَلْقاً أَفْضَل مِنِّی؛
: خدا هیچ مخلوقی را بافضیلتتر از من خلق نکرده و گرامیتر نزد خدا از من نیست”.
🍀امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) عرض کردند که:
” یا رسولالله، آیا شما بافضیلتتر هستید یا جبرئیل؟”
(اینکه امیرالمؤمنین علیهالسّلام این سؤال را میفرمایند، نه برای خودشان باشد بلکه برای اینکه بعداً نقل شود، مردم یاد بگیرند و به مقام مقدّس اهل بیت عصمت و طهارت علیهمالسّلام معرفت پیدا کنند)
💚حضرت رسول اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) در پاسخ فرمودند:
✨” يَا عَلِی، إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَضَّلَ أَنْبِیَائَه الْمُرْسَلِین عَلَی مَلَائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِین؛
: این را بدان که خداوند تبارک و تعالی پیامبرانش را انبیاء مرسل را..
توضیح :” نبی” و” رسول” با هم قدری فرق دارند؛ هر رسولی نبی است ولی هر نبیّی رسول نیست. “نبی” کسی است که خدا به او وحی میکند و اگر به او مأموریت بدهد که به مردم ابلاغ کند، میشود “رسول”.
✨«رَسُولاً نَّبِیاً» (مریم/۵۱)
🍃امّا اگر مأموریت به گفتنِ به دیگران نداشته باشد، فقط خدا به خودش وحی کرده، آن میشود “نبیّ”. آن وقت مشخص است که مقام انبیاء مرسل، خیلی بالاتر از انبیاءِ به تنهایی است.
💫حضرت میفرمایند که:
” خداوند انبیاء مرسلش را فضیلت داده است بر ملائکه مقرّبین”.
یعنی همهٔ ملائکه را هم جمع بکنی، انبیائی که رسول شدند، مقامشان بالاتر از ملائکه است؛ حتّی مقامشان از ملائکه مقرّب بالاتر است.
📚انبیاء مرسل از ملائکه مقربین هم مقامشان بالاتر است.
ملائکه هم دو دستهاند:
ملائکه مقرّب داریم و ملائکه غیرمقرّب.
یعنی ملائکه و انبیاء و مؤمنین این سه تا هر کدام دو دسته دارند.
انبیاء، مرسل و غیرمرسل هستند که توضیح دادم.
🌟ملائکه هم مقرّب و غیرمقرّب هستند که مقربینشان معرفتی والا به اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام دارند و غیر مقربینشان ظرفیت کمتری در معرفت ائمه اطهار علیهم السلام دارند.
🌟مؤمنین هم دو دستهاند: مؤمن امتحان شده که از امتحانات الهی سربلند بیرون آمده، و مؤمنی که ظرفیت کمتری دارد و تحمل ایمانِ مؤمن امتحان شده را ندارد. مثل آجر که پخته شده و سخت است و خشتی که خام است و پختهشده و سخت نیست؛ این دو مَثَلِ مؤمن امتحان شده و مؤمن امتحان نشده است.(پایان توضیح ما).
💚حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) در ادامه فرمودند: این را بدان که خداوند، انبیاءِ مرسلش را بر ملائکه مقربین فضیلت داده و از آنها بالاتر هستند و در میان انبیاءِ مرسل که من هم جزء انبیاء مرسل هستم، من را بر تمام انبیاء و مرسلین فضیلت داده است و از همه بالاتر هستم.
✨” وَ الْفَضْلُ بَعْدِی لَکَ يَا عَلِی؛ : بعد از من فضیلت برای تو است علی جان”.
✨” وَ لِلْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِک؛
: و برای ائمه پس از تو “.
بنابراین چهارده معصوم از همهٔ انبیاء و مرسلین و ملائکهی مقرّبین بالاتر هستند.
✨سپس فرمودند: ” فَإِنَّ الْمَلَائِکَه لَخُدَّامُنَا وَ خُدَّامُ مُحِبِّینَا؛
: قطعا ملائکه، خادمان ما و خادمان دوستداران ما هستند”.
✨” یَاعَلِی أَلَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْش وَ مَنْ حَوْلهُ؛
: کسانی (ملائکهای) که عرش و اطرافش را حمل میکنند”.
✨” یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِم؛
: با حمد پروردگار، خدا را تسبیح می کنند”.
توضیح: با حمد پروردگار، خدا را تسبیح کردن خودش یک بحث مهمی است که در رکوع یا سجده آن را میگوییم:
✨” سُبْحَانَ رَبِّیَ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ؛
سُبحانَ رَبّیَ الَاعْلی وَ بِحَمْدِه”
✨سپس فرمودند:
” وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا بِوِلاَیَتِنَا؛
: کسانی که عرش و اطرافش را حمل میکنند، تسبیح میکنند به حمد پروردگارشان و طلب مغفرت و آمرزش میکنند از خداوند برای کسانی که به ولایت ما ایمان آوردهاند”.
✨یاعَلِی لَوْلَا نَحْنُ مَاخَلَقَ الله آدَم وَلَا حَوّا وَلَا الْجَنَّة وَلَا النَّار وَلَا السَّمَاء وَلَا الْأَرْض؛
: اگر ما نبودیم خداوند نه آدم را خلق می کرد، نه حوا را خلق میکرد (که اینها سرآمد بشر هستند) نه بهشت را میآفرید، نه آتش میآفرید، نه آسمان و نه زمین”.
یعنی اگر ما نبودیم، خدا هیچ چیز نمیآفرید. خدا این سفره و مهمانی را برای خاطر ما انداخته که ما احترام شویم، مقام ما شناخته شود.
✨” وَکَیْفَ لَانَکُونُ أَفْضَلْ مِنَ الْمَلَائِكَة”
حالا پیامبراکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) دارند این مقام و فضیلت را بیان میفرمایند، خب مردم هنوز آن معرفت را ندارند و از این کلمات نورانی معرفت اهل بیت علیهم السلام به دلها راه می یابد.
حضرت فرمودند: چگونه ما از ملائکه با فضیلتتر نباشیم؟ جبرئیل، خادم ما است. (که فرمودند خدّام ما هستند)
چگونه ما از آنها بالاتر نباشیم؟ در حالی که:
✨” لَقَدْ سبقْنَاهُمْ إِلَی التَّوْحِید؛ : ما از آنها جلوتر بودیم به توحید”.
✨” وَ مَعْرِفَةِ رَبِّنَا عَزَّوَجَلّ وَ تَسْبِیحِهِ وَ تَقْدِیسِهِ وَ تَهلِیلِهِ”!
📚 :ما جلوتر بودیم به توحید و معرفت پروردگار عزّوجل و تسبیح او و تقدیس او و تهلیل او(لااله الااللّه گفتن)
تقدیس هم یعنی قدّوس گفتن.
✨«سُبّوحٌ قُدّوسٌ رَبنا و ربُالملائکة وَالروح»
ما سبقت گرفتیم به توحید، یعنی ما ظرفیّت و مقاممان از ملائکه جلوتر و مقدم بر ملائکه بوده است.
ملائک رتبه خلقتشان پایینتر از ما و بعنوان خدمتگزاران ما آفریده شدهاند.
✨«لاَنّ اوّلَ ما خَلَقَاللّه عزّوجَلّ ارواحَنا»
چون اوّل چیزی که خداوند خلق فرمود، ارواح ما بود.
یعنی رتبه خلقت ما جلوتر بود(از لحاظ فضیلت)
✨«فَانقَتَنا بِتَوحیده و تَمجیده»
خداوند وقتی که ارواح ما را خلق فرمود، ما را به سخن درآورد و سخن توحید و تمجید و بزرگداشت خودش را بر زبان ما جاری کرد.
یعنی اوّل آن ظرفیّت علمی ما، آن اقیانوس علم رادر ما قرار داد.
ائمه اطهار مثل یک اقیانوس هستند، که آن آب معرفت و علم در ظرف روح آنها قرار گرفته است.
بعد همهٔ مخلوقات میآیند از این اقیانوس استفاده میکنند و حیات میگیرند.
✨«ثُمًّ خَلَقَ المَلائکه»
سپس ملائکه را خلق کرد.
وقتی که ملائکه را خلق کرد، به عنوان اینکه کارهای عالم را انجام بدهند، مثلاً برای این بادها را حرکت بدهند.
این محیط زیست را نظم بدهند.
این حیوانات و دریاها را نظم بدهند.
کُرات و کهکشانها را به گردش در بیاورند.
برای اینکه نظم زندگی را برای ما (یعنی ما اهل بیت علیهم السلام) و سایر مؤمنینی که برای شناختن ما خلق می شوند، زندگی برایشان شکل بگیرد.
ملائکه اینها را به عهده دارند.
✨«ثُمَّ خَلَقَ مَلائکه» ملائکه راخلق کرد.
«فَلمّا شاهَدو اَرواحَنا نوراً واحِداً»
وقتی که ملائکه دیدند که ارواح ما یک نور واحد است.
عظمت ما را دیدند، دیدند همه ما چهارده معصوم نورهایی باعظمت هستیم،
💫«اِستَعظَمو اُمورَنا »
امر ما خیلی بزرگ در نظرشان آمد.
یعتی در ذهنشان میخواست این مطلب برود که ما خدا هستیم.
✨«فَسَبَّحنا لِتَعلمَ مَلائکه»
آنوقت ماسبحاناللّه گفتیم.
تا ملائکه آگاه شوند و بدانند.
✨«اَنّا خَلَقُ المَخلوقون»
ما خدا نیستیم.
ما آفریده شدههای خدا هستیم.
✨«وَاَنَّهُ َمُنَزّه عَن صِفاتِنا»
و او از صفات ما منزّه است.
✨«فَسَبّحَتِ المَلائکة لِتسبیحَناٰ»
ما که خدا را تسبیح کردیم، سبحاناللّه گفتیم، ملائکه بخاطر تسبیح ما و تعلیمات توحیدی که ازما فراگرفتند، آنها هم سبحانالله گفتند و خدا را تسبیح کردند…
📚 ملائکه بهخاطر تسبیح ما و دیدند که ما «سبحانالله» میگوییم، آنها هم «سبحانالله» گفتند و خدا را تسبیح کردند.
✨” وَ نَزَّهَتْهُ عَنْ صِفَاتِنَا؛
: یاد گرفتند و آموزش پیدا کردند که خدا را از صفات ما منزّه بدانند”.
خدا دیده نمیشود، خدا به چشم نمیآید. ما هر چقدر هم عظمت داشته باشیم، باز در برابر پروردگار هیچ هستیم؛ خدا ما را آفریده و خلق کرده است.
✨” فَلَمَّا شَاهَدُوا عِظَمَ شَأْنِنَا؛
: وقتی ملائکه مشاهده کردند آن مقام عظیم و جایگاه والای ما را ”
✨” هَلَّلْنَا؛
: یعنی دیدند همهٔ کارها در عالَم دارد به دست ما دستور داده میشود، مقام و شأن ما یک مقامی است که هر کاری انجام میشود، به دست ما دستورش داده میشود و لذا فکر کردند که ما خدا هستیم. آن وقت “هَلَّلْنَا”
ما گفتیم: ” لَاإِلَهَإِلَّااللَّه ”
✨” لِتَعْلَمَ الْمَلَائِكَة أَنْ لَاإِلَهَإِلَّااللَّه؛
: تا ملائکه آگاه شوند و یاد بگیرند و خدا را بشناسند که جز او، خدایی نیست”.
✨” وَ أَنَّا عَبِیدٌ؛
: و ما بندگانی برای خدا هستیم “.
✨” وَ لَسْنَا بِآلِهَةٍ؛
: ما خدا نیستیم”.
✨” یَجِبْ أَنْ نُعْبَدَ مَعَهُ أَوْ دُونَه؛
: ما خدا نیستیم که همراه خدا یا پایینتر از خدا، کسی بخواهد ما را عبادت کند و بپرستد”.
یعنی اگر ما ” لَاإِلَهَإِلَّااللَّه ” نمیگفتیم..
البتّه این را هم بدانید که فقط گفتن ملائکه، گفتن به زبان بدون فهم عمیق و معرفت نبوده، بلکه حقیقت این تسبیحات را به ملائکه تعلیم دادند.
✨” فَقَالُوا لَاإِلَهَإِلَّااللَّه؛
: ملائکه هم وقتی این آموزش و این تعلیمات را در کلاسِ توحیدی ما آموختند، آنها هم اعتراف کردند که جز خدا، جز ذات احدیّت، جز اللهُ أَحَد، جز اللهُالصَّمَد خدایی در عالَم نیست.
✨” فَلَمَّا شَاهَدُوا کِبَرَ مَحَلِّنَا؛
: وقتی که بزرگی آن محل و جایگاه ما را دیدند، فکر کردند ما بالاتر از همه چیز هستیم. ما آنجا «اللهُ اکبر» گفتیم”.
✨” کَبَّرْنَا الله؛
: اللهُ اکبر گفتیم، خدا را تکبیر گفتیم”.
✨” لِتَعْلَمَ الْمَلَائِكَه أَنَّ اللهُ أکْبَرُ مِنْ أَنْ یُنَال؛
: تا ملائکه یاد بگیرند و بدانند خدا بالاتر از هر چیزی است که بخواهد فکر شود”.
✨” وَ أَنَّهُ عَظِیمُ الْمَحَلّ؛
: و خدا محلِّش چنان باعظمت است که فوق هر چیزی است که تصوّر شود”.
✨” فَلَمَّا شَاهَدُوا مَاجَعَلَهُ الله لَنَا مِنَ الْعِزَّةِ وَ الْقُوَّه؛
: بعد که ملائکه دیدند خدا چقدر عزّت و قدرت به ما داده؛ یعنی خدا چنان قدرتی در اختیار ما قرار داده که هر کاری را ما به اذن الله انجام میدهیم.
🖌خب، اینها فقط ما را میدیدند، خدا که دیده نمیشود. فکر کردند همه چیز مربوطِ به ما است، همهٔ نیروها به ما برمیگردد. مثل اینکه شما یک چیزی را مثلاً یک کیفی را به دستتان گرفتید. یک بچّهای نگاه میکند میبیند که دست شما است که این کیف را گرفته و دیگر بالاتر از دست را نمیبیند، صاحب دست را نمیبیند. اینجا این دست شروع به سخن گفتن میکند و میگوید: حواست به من پرت نشود، من نیستم که این را نگهداشتم.
📚میگوید: حواست به من پرت نشود، من نیستم این را نگه داشتم، آن روحی که در این بدن هست من را قدرت داده که مثلاً من این کیف یا وسیله را در دست گرفتم، آن را نگه داشتم که نمیافتد.
یعنی؛ خداوند مقام و عظمت چهارده معصوم (علیهم السّلام) را به گونهای خلق کرده که اینها با دعایشان، با اللّهمَّ گفتنشان، با طلب مغفرت کردنشان، با اینکه از خدا درخواست میکنند؛ خدایا! “وَ ارزُقنَا” خدایا به ما روزی بده! مثلاً؛
✨«وَارْزُقْ خَلْقَکَ»
“خدایا به خلقت روزی بده!”
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در اینجا میخواهند بفرمایند ملائکه وقتی دیدند با دعا و درخواست ما از خداوند متعال، مخلوقات، مثلا باران نازل میشود و خورشید گردش میکند و زمین دارای فصول مختلف و مهیّا برای زندگی میشود، ملائکه گمان کردند همه نعمتها را ما داریم به خلق می دهیم و لذا حضرت فرمودند:
✨«فَلَمَّا شَاهَدوٌا»
🍃وقتی دیدند خدا اینقدر قوّت به ما داده، اینقدر عزّت به ما داده که همهٔ کارها با نیرویی که به ظاهر از زبانِ ما خارج میشود، دعایی که ما میکنیم کارها انجام میشود،
«قُلنَا» آنجا ما گفتیم:
✨«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»
“هیچ حول و قوّهای نیست مگر با خدای علیِّ عظیم”
ما فقط یک وسیله هستیم که خدا قرار داده که به خاطر ما همه چیز سر جایش باشد.
✨«لِتَعْلَمَ الْمَلَائِكَةُ»
“تا ملائکه بدانند که… ”
✨«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ»
” که هیچ حول و قوّهای نیست مگر به خدا”
✨«فَقَالَتِ الْمَلَائِكَةُ»
آنوقت ملائکه هم، نتیجه این شد که سر این کلاس نشسته بودند و فارغالتحصیل شدند، گفتند:
✨«لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ»
✨«فَلَما شاهَدوٌا مَااَنعَمَ اللهُ بِهِ عَلَیْنَا»
“وقتی مشاهده کردند خدا چقدر نعمت به دستِ ما جاری کرده است.”
✨«وَ اَوجَبَهُ لَنا مِن فَرض الطاعَهِ»
“و دیدند که خدا طوری ما را قرار داده که هیچ کس نمیتواند از اطاعت ما سرپیچی بکند.”
✨«قُلنا: الحَمدُلله»
“ما گفتیم: الحمدلله.”
یعنی؛ همه چیز به خدا برمیگردد، ما از خودمان چیزی نداریم.
✨«لِتَعْلَمَ الْمَلَائِكَةُ مَا یَحِقُّ لِلَّهِ تَعَالَی ذِكْرُهُ عَلَیْنَا مِنَ الْحَمْدِ عَلَی نِعَمِهِ»
“تا ملائکه بدانند که فقط خدای تبارک و تعالی سزاوار حمدگفتن و تشکر و سپاسگزاریشدن است”
💚ما چیزی از خودمان نداریم، ما فقط وسیله شدیم این نعمتها بر مخلوقات خدا جاری شود، ما از خدا خواستیم خدا بیافریند، خدا آفرید.
یعنی؛ خدا از ما اینطور خواسته بود که به احترامِ شما من میآفرینم، به احترامِ شما من روزی میدهم، به احترامِ شما میبخشم، همه چیز به خاطر حرمت شماست.
ما از خدا خواستیم مثلاً خدا این آسمانها و زمین را خلق کند، آنهم چون خدا از ما خواسته چنین دعائی کنیم، از خدا میخواهیم بیافریند و روزی دهد و… (وما تشاوؤن الا ان یشاء الله…/ الدهر: ۳۰) خدا از خودش، از ما اینطوری خواسته است.
✨«فَقَالَتِ الْمَلَائِكَةُ الْحَمْدُ لِلَّهِ»
“آنوقت ملائکه گفتند: الحمدلله”
یعنی؛ یاد گرفتند، آمدند در کلاس حمد، یاد گرفتند که بدانند همهٔ نعمتها به خدا برمیگردد، خدا میآفریند، خدا روزی میدهد.
🖌که این مطلب در حدیث قبلی که در جلسهٔ قبل گفتیم از آقا امام زمان (ارواحنافداه) نقل شده، که مرحوم طبرسی در «احتجاج» نقل کرده که:
جماعتی از شیعه اختلاف کردند که آیا خدای عزّ وجل امرِ امور عالم را به ائمه واگذار کرده که آنها خلق کنند، روزی بدهند، آیا همهٔ کارها را آنها دارند انجام میدهند؟!
📚 بعضی از آن شیعیان گفتند: چنین چیزی نمیشود، چون هیچ کس جز خدا نمیتواند چیزی را بیآفریند. بعضیها هم گفتند: خداوند این قدرت را به ائمه(علیهمالسلام)داده که بيافریند و بر سر این موضوع اختلاف کردند.
این اختلاف در زمان غیبت صغری و واسطهگری نواب اربعه بین آقا امام زمان علیه السلام و شیعیان بود.
گفتند: برویم خدمت ابی جعفر محمد بن عثمان و از ایشان سؤال کنیم، ایشان از امام سؤال میکند و جواب میگیرد، اختلاف برطرف میشود.
آن وقت خدمت جناب محمد ابن عثمان رفتند که نائب دوّم حضرت است.
عثمان ابن سعید، محمد ابن عثمان، حسین ابن روح و علی ابن محمد سَمُری. خدمت ایشان رفتند و مسئله را نوشتند و ایشان رفتند از آقا امام زمان( علیهالصلاةوالسلام) پرسیدند نامه را بردند و حضرت این جواب را دادند :
✨«إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى هُوَ اَلَّذِي خَلَقَ
اَلْأَجْسَامَ؛
:خداست که اجسام را میآفریند.
✨«وَ قَسَمَ اَلْأَرْزَاقَ؛
:خداست که روزیها را تقسیم میکند.
☘️چون خدا نه جسم است و نه در جسمی حلول کرده و چیزی مثل او نیست.
✨« وَ هُوَ ٱلْسَّمِیعُ الْبَصِیر »
خُب، خدا همه کار را میکند.
✨« فَأَمَّا ٱلْأَئمِه…
پس ائمه علیهم السلام چکار میکنند؟
✨« فَإِنَّهُمْ يَسئَلُونَ اللهُ تَعَالَی فَیَخْلُق»✨
خدا به آنها الهام میکند، خدا از آنها میخواهد، که از من بخواهید من بیافرینم، آن وقت آنها از خدا میخواهند که خدا خلق کند و خدا به احترام آنها خلق میکند.
✨« وَ يَسئَلُونَهُ فَيَرزُق؛
:از خدا میخواهند روزی دهد، خدا روزی میدهد.»
✨« ايجَابَاً لِمَسئَلَتِهِم وَ إِعْظَامَاً لِحَقِّهِم »✨
بخاطر اینکه در خواست آنها از خداوند مورد احترام خداوند است.
و برای اینکه حق آنها بزرگ داشته شود، یعنی؛ تمام مخلوقات، تمام ملائکه، تمام انبیاء، تمام مؤمنین هر چه خدا آفریده، اینها متوجه شوند که اگر احترام به مقام این معصومین نگذارند خدا نگاهشان نمیکند. خدا اعتنایی به آنها نمیکند و لو از کثرت دعا خودشان را بکُشند. یعنی کسی اینقدر دعا کند که مثل مَشکِ پوسیده شود ولی بخواهد چهارده معصوم (علیهم السلام) را قبول نداشته باشد خدا اصلاً به او نگاه نمیکند. اصلاً از بین برود، اصلاً نابود شود خدا اعتنایی به او نمیکند.
این را گفتیم که هم حدیث قبل که جلوتر از این حدیث است، بازگو شود و هم ما مثل ملائکه فکر نکنیم ائمه خدا هستند و همهٔ چیزها دست ائمه است.
و این به آن معنا نیست که ائمه علیهم السلام خدا هستند؛ یک وقت این اشتباه فکری را نکنیم و توحیدمان دچار شرک نشود، که آقا امام زمان ارواحنافداه مسئله را حل کردند.
یعنی هر دو حالت بود، یعنی آنها از خدا میخواهند و به خاطر اینکه آنها خواستند خدا خلق میکند وَ اِلّا خودِ آنها هم چیزی ندارند جز آنچه خدا به آنها داده است.
مثل همان دستی که مثال زدم، شما با این دستتان مثلاً این کتاب را بلند میکنید، الان این کتاب را اگر فقط دست را نگاه کنید و صاحب دست را نبینید، گمان میکنید این دست همه کار را انجام میدهد و یک بچه شیرخوار اگر صاحب دست را نبیند گمان میکند این دست هست و جز این نیست، اما افراد بزرگتر یقینا اول به صاحب دست نگاه میکنند و لذا حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) میفرمایند: ما به ملائکه این تعالیم توحیدی را یاد دادیم،
در اثر همین تعالیم توحیدی است که ملائکه اینقدر رفتارشان خدائی است و سرسوزنی تخلف از فرمان خدا نمیکنند در حالیکه ما انسانها تعالیم توحیدی و لااقل همین تسبیحات حضرت زهرا (سلام الله علیها) را خوب بر زندگیمان اجرا نمیکنیم و در نتیجه کارها و برنامههایمان با خدا یکی نیست و خدایان ساختهی ذهن خود و دیگران _ که همان هواهای نفسانی مان هستند_ را بجای خدا بر خود حاکم میکنیم و این کار حداقلش خلاف مضمون «الله اکبر» و خلاف «لااله الا الله» و شریک تراشیدن برای خدا در اعمالمان است و خدا از شریک خوشش نمی آید.
🍃ادامه بحث در جلسه هفدهم ارائه میشود، وصلی الله علی سیدنا محمدو آله الطاهرین🍃
۱ رجب ۱۴۴۰
۹۷/۱۲/۱۷
حجت الاسلام و المسلمین علیرضا نعمتی حفظه الله تعالی
